Makkelijker nee zeggen of bij onderhandelingen op werk niet snel van de wijs gebracht worden: deze vrouwen hebben, sinds ze moeder zijn, ook op hun werk voordeel van hun opvoedkennis.
Lees verder onder de advertentie
Marieke (44), inkoper, moeder van Esmee (10), Daan (8) en Casper (4).
“Onderhandelen: ik heb er cursussen voor gevolgd en boeken over gelezen. Toch werd ik er pas echt goed in door mijn kinderen. Gedachten lezen, compromissen sluiten en problemen oplossen: thuis doe ik niet anders. Ook impasses en oplopende emoties zijn voor mij gesneden koek.
Onderhandelingstactiek
Laatst ook weer; stond ik met mijn hysterische kleuter in een vol winkelcentrum. De weekboodschappen in zware tassen in mijn hand, al zeker vijf minuten te laat voor de hockeytraining van de oudste, en ook nog een pak rijst vergeten. En precies dan is mijn kleuter er natuurlijk klaar mee. Gevalletje krijsend op de grond. Gelukkig weet ik hier inmiddels wel raad mee. Oogcontact maken, beetje afleiden, grapje tussendoor, emoties benoemen en hop, we kunnen weer door.
Diezelfde tactieken werken dus ook uitstekend tijdens onderhandelingen op mijn werk. De zakenrelatie die mij nog van de wijs brengt moet wel van heel goede huize komen.”
Carolijn (41), marketingmanager, moeder van Jasmijn (6), Veerle (6) en Bram (2).
“Als moeder van drie word ik constant overvraagd. Kinderen moeten van alles, maar uiteindelijk blijken het vaak dingen te zijn die ze gewoon graag zouden willen. In hun vraagstelling maken kinderen daar geen enkel onderscheid in. Dat moet je als moeder zelf maar uitvogelen.
Gewoon proberen
Op een gegeven moment leer je: er zijn dingen die echt belangrijk voor hen zijn en er zijn een heleboel dingen die ze wel leuk zouden vinden, maar ook niet meer dan dat. Inmiddels heb ik een uitstekende bullshit-radar ontwikkeld. Even samen knuffelen en lezen na een lange middag op de bso? Doe ik meteen, want dat is echt even nodig. Maar op zaterdagochtend per se naar de speeltuin? Onzin! In de tuin vinden ze het net zo leuk. Ze proberen het gewoon, wie weet hap ik toe.
Bij collega’s is dat precies zo. “Je móét dit even voor me doen.” Negen van de tien keer is dat totale bullshit. Natuurlijk is het fijn voor je collega’s dat jij die presentatie even in elkaar draait, maar dat kunnen ze zelf toch ook? Er ligt ongetwijfeld werk op je te wachten dat wel belangrijk is en waarmee je jezelf pas echt in de kijker speelt. O wat had ik mezelf veel tijd kunnen besparen als ik dit eerder had ontdekt.”
Dit artikel staat in Kek Mama 08-2022.Met een abonnement op Kek Mama geniet je van mooie voordelen:*Goedkoper dan in de winkel*Lees elke maand als eerst Kek Mama*Gratis verzondenAbonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Dat PFAS niet goed zijn voor onze gezondheid, is inmiddels bekend. Toch ontdekken onderzoekers steeds meer over de mogelijke gevolgen van deze hardnekkige chemicaliën.