Beeld: Canva
Als ouder denk je soms dat je alles wel ongeveer weet: hoe je moet troosten, hoe je grenzen uitlegt, hoe je je kind leert om aardig te zijn. Tot er ineens iets gebeurt wat niet in de opvoedboeken staat.
Sienna: “Soms denk ik dat ik het ouderschap aardig in de vingers heb. Ik weet wat er in de broodtrommel moet, ik lees voor, en ik probeer mijn dochter Mila op te voeden tot een nieuwsgierig, eerlijk kind. En dan komt er zo’n dag waarop je beseft dat kinderen de wereld soms wel héél letterlijk willen ontdekken.
Het begon toen de juf me aan het eind van de schooldag vroeg of ik even wilde blijven. Haar gezicht stond vriendelijk, maar haar blik verraadde dat het om iets ongemakkelijks ging. Ze vertelde dat Mila en haar beste vriendje Sven die middag even spoorloos waren geweest. Terwijl de rest van de klas in de kring zat, waren die twee nergens te bekennen. Na een korte zoektocht had ze ze giechelend aangetroffen in de wc’s. Maar ze wilden niet loslaten wat ze daar nou aan het doen waren.
Pas na wat doorvragen gaven ze toe dat ze elkaars geslachtsdelen hadden bekeken. Nou ja, volledig geïnspecteerd zelfs. Ik voelde de schaamte opkomen nog voor de juf uitgesproken was. Ze bleef gelukkig rustig en begripvol. Ze legde uit dat dit normaal gedrag is op die leeftijd, dat ze er meteen met ze over had gepraat en dat ze gewoon wilde dat ik het wist. Niks meer en niks minder, maar toch wilde ik het liefst in de grond verdwijnen.
Thuis bracht ik het voorzichtig ter sprake. Mila vertelde zonder gêne dat ze gewoon wilden weten hoe het eruitzag. En dat ze het wel een grappig ding vond. Het was een beetje spannend, maar ook heel grappig, vond ze. Ik heb nog een poging gedaan om uit te leggen dat nieuwsgierigheid oké is, maar dat sommige dingen privé zijn en bij jezelf horen. Ze knikte, haalde haar schouders op en ging verder met kleuren, alsof het het meest vanzelfsprekende gesprek ter wereld was.
Later die avond dacht ik terug aan het moment met de juf. Hoe zij kalm en professioneel bleef, terwijl ik me ongemakkelijker voelde dan ooit. Niemand vertelt je dat ouderschap ook uit dit soort situaties bestaat: kleine gênante momenten die tegelijk zo menselijk zijn.”
Dat je zoon op seksuele ontdekkingstocht gaat als hij vijftien is en een vriendinnetje krijgt, is natuurlijk geen verrassing. Het nieuws waarmee de zoon van Nanda op een dag thuis kwam, was dan weer wél een verrassing: zijn piemel was gescheurd. Je leest het verhaal hier.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Redacteur Melanie is moeder van Saar (2,5) en Julian (1). Met twee jonge kinderen bestaat haar leven uit een georganiseerde chaos van luiers, snottebelkusjes en dreumesdrama.
