Van gehorige festivaltoiletten, nieuwsgierige collega’s tot losschietende vacuüms: één ding is duidelijk: als kolvende moeder heb je never a dull moment. Het leven van een kolvende moeder is nooit saai. ‘Je kunt poetsen wat je wilt; ik heb de hele middag zuur geroken.’
Lees verder onder de advertentie
Vera (36), moeder van Saar (3) en Pepijn (1): “Ik had het druk op mijn werk, en eigenlijk geen tijd om te kolven. Dus nam ik een spraytje syntocinon om de toeschietreflex op te wekken en hield de hendel van mijn handpomp lekker lang ingeknepen. Iets te laat liet ik hem los, waardoor zich teveel melk had verzameld in het opzetstuk, het vacuüm eraf schoot, en mijn kleren plus de vloer onder de melk zaten. Kun je poetsen wat je wilt; ik heb de hele middag zuur geroken.”
Lees verder onder de advertentie
Stephanie (31), moeder van Dion (6), Noël (3) en 30 weken zwanger: “Een paar weken na de geboorte van Dion kolfde ik mijn allereerste flesje melk – een flinke portie. Dion had honger en huilde, ik was daardoor gehaast, dus toen ik het flesje had opgewarmd en uit de magnetron haalde, stootte ik het per ongeluk tegen de bovenkant van de magnetron. Met als gevolg dat mijn kostbare borstvoeding door de keuken en tegen het plafond vloog. Voeding weg, maar nog steeds een huilende baby. Nu kan ik erom lachen, maar toen was het een reden voor een flinke dosis kraamtranen.”
Froukje (27), moeder van Benja (10 maanden): “Mijn collega, bioloog, vroeg zich af wat ik toch elke keer zo’n heel halfuur deed in de kolfruimte, en wilde weleens kijken. Een wonder van de natuur, vond hij het, maar bij gebrek aan kinderen had hij geen idee hoe kolven nou precies werkte. ‘Zou je wel willen he?’, knipoogde ik. Maar als troost heb ik hem aan het eind van de dag wel mijn flesjes melk getoond.”
Sanne, moeder van Lois (8) en Kiki (2): “Drie maanden na de bevalling van mijn dochter ging ik naar mijn lievelingsfestival. Ha, liep ik daar met mijn rugzak met kolfapparaat en flesjes. Een goeie kolfruimte vinden bleek wat lastiger – uiteindelijk belandde ik in een mobiel toilet. Ging overigens prima, maar het is nogal een contrast; kolven in een gehorige Dixie terwijl er drie deuren verderop iemand over z’n nek gaat.”
Lees verder onder de advertentie
Lize (32), moeder van Brent (4) en Max (2): “Ik had mijn eigen kolfkamertje op mijn werk, dat ik eens per week deelde met de Arbo-arts. Die zat er precies op de dag dat ik altijd vrij was, dus prima geregeld. Tot ik op een dag mijn melk was vergeten in het koelkastje van mijn kolfkamer. De volgende ochtend reed ik snel naar mijn werk om de flesjes op te halen. De Arbo-arts was afwezig, maar in het koelkastje had hij, naast mijn melk, gezellig zijn kwartlitertje halfvolle koe en stapeltje boterhammen neergelegd. Oh well, niks om je voor te schamen, toch?”
Ben jij ook een kolvende moeder? De fijnste draadloze kolfapparaten vind je hier.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Erina, die spijt heeft van de vasectomie van haar man.
Lang borstvoeding geven, Lieve merkt dat mensen daar nogal wat van vinden. Ook nu haar zoon naar de basisschool gaat. Maar waarom eigenlijk? Waar bemoeien mensen ze zich mee?
In Een Huis Vol krijgen we een kijkje in het leven van de familie Bal, een bijzonder Rotterdams gezin dat al héél wat heeft meegemaakt. Vader Simon Bal deelt nu een prachtig eerbetoon aan zijn nichtjes.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]