Tenicia onderging een maagverkleining om zwanger te raken: ‘De vooroordelen waren moeilijk te verkroppen’

09.07.2000 15:20
stiekem zwanger werking pil meisje Bron: Unsplash

Tenicia de Jong (25) woont met haar man en hun zes maanden oude dochter Alaya in Leerdam. Ondanks haar altijd aanwezige kinderwens, had ze nooit verwacht dat deze droom werkelijkheid zou worden. Ze deelt haar verhaal met Kek Mama.

Ben je misschien zwanger?

“Als kind was ik al dik. En toen ik bleef aankomen zonder duidelijke reden, maakte dat me enorm onzeker,” vertelt Tenicia. “Waarom kon ik niet gewoon net zo slank zijn als mijn vriendinnen?”

Op haar zesde had Tenicia al borsten die alleen maar groter en pijnlijker werden naarmate ze ouder werd. Ook overbeharing was een probleem, ze had zelfs last van baardgroei. Maar ongesteld werd ze op veertienjarige leeftijd nog niet, wat leidde tot een verontrustende doktersvraag: “Ben je misschien zwanger?” Tenicia schrok zich rot – ze was immers nog een kind en absoluut niet seksueel actief. De echo toonde dan ook niets bijzonders.

Elke dag bloeden

“Toen ik achttien werd, kreeg ik eindelijk mijn eerste menstruatie. Maar dat was absoluut geen pretje. Het bloeden hield niet op, zelfs niet na drie pogingen met een spiraal. Het werd duidelijk: ik had PCOS.”

PCOS betekent voor Tenicia dagelijks bloeden. Weken, maanden, jarenlang. Dag in, dag uit. “De enige manier om het bloeden te stoppen, was de pil doorslikken,” zegt ze. “Ik wist meteen dat kinderen krijgen moeilijk zou worden: of ik slikte de pil en was onvruchtbaar, of ik stopte en had elke dag bloedingen en er was dus ook geen sprake van een eisprong. Als het ooit al zou lukken en ik ‘klaar zou zijn met kinderen’, zou mijn baarmoeder eruit moeten. Echt geen fijne vooruitzichten.”

Een maagverkleining?

Op twintigjarige leeftijd woog Tenicia 150 kilo. Toen ontmoette ze Bart, met wie ze twee jaar later in het huwelijksbootje stapte. Na hun huwelijk kwamen ze al snel op het onderwerp kinderwens. “Ik sprak met een dokter die me voor het eerst de optie van een maagverkleining voorstelde,” herinnert Tenicia zich. “Het idee was dat deze operatie zou helpen met mijn hormonale disbalans en overgewicht, wat op zijn beurt mijn menstruatiecyclus zou kunnen reguleren.”

Hoewel het vooruitzicht op een maagverkleining veelbelovend leek, was het ook beangstigend. “Ik was altijd dik geweest. Zou ik nu echt dun worden? Het risico dat een kindje misschien vitaminen niet goed zou opnemen, was een grote zorg. Maar de gedachte dat ik geen goede moeder zou kunnen zijn op mijn huidige gewicht en het eeuwige bloeden, motiveerde me om deze stap te zetten,” vertelt ze.

– 50 kilo

De operatie leidde tot een gewichtsverlies van 50 kilo. “Het was een enorme verandering. Fysiek voelde ik me veel beter. Ik voelde botten die ik nooit eerder had gevoeld,” deelt ze. “Mentaal was het echter een uitdaging, vooral door de reacties van anderen. ‘Zo, nu kun je eindelijk leuke kleding shoppen!’ Ik deed dit voor mijn kinderwens, niet om in maatje S te passen. ‘Je ziet er supergoed uit’ Het was een medische oplossing, en die euforie om me heen, daar kon ik niks mee.”

“De vooroordelen waren moeilijk te verkroppen, vooral omdat er zoveel bij kwam kijken. Revalideren, afvallen, en hopen dat mijn menstruatiecyclus eindelijk op gang zou komen. Gelukkig begon mijn cyclus regelmatiger te worden naarmate ik meer afviel. Het was een enorme opluchting om eindelijk niet meer dagelijks te bloeden.”

Twee streepjes

Terwijl we wisten dat we binnenkort met een fertiliteitstraject zouden beginnen, probeerden mijn man en ik tegen beter weten in op de natuurlijke wijze zwanger te worden. Ondanks de wetenschap dat het een uitdaging zou worden, was het altijd een tegenvaller als we weer een negatieve zwangerschapstest in onze handen hadden.

“Bart had zijn sperma al ingeleverd, we zouden in april beginnen. In maart gingen we op reis om nog even bij te tanken.” Tijdens die vakantie zagen Tenicia en Bart twee streepjes op de zwangerschapstest verschijnen. “We konden het niet geloven. Sinds ik me kan herinneren, zeiden mensen ‘Jij kunt nooit kinderen krijgen’. Dit had ik niet durven dromen!”

Trots op mijn lichaam

Na een maagverkleining krijg je altijd medische begeleiding in het ziekenhuis. “Dit was geruststellend, vooral omdat de artsen me verzekerden dat mijn zwangerschap gewoon normaal verliep. Onze dochter kreeg haar vitaminen via mij, wat een opluchting was.” Toch vond Tenicia het niet fijn om zwanger te zijn. “Ik was zo ongeduldig en kon niet wachten om mijn dochter te ontmoeten!” Na negen maanden was het eindelijk zo ver. “Toen ik Alaya voor het eerst vasthield, voelde ik me compleet. Ik was zo trots op mezelf en mijn lichaam!”

Oproep

“Hoewel ik blij ben mijn verhaal te delen, doe ik dat vooral om andere vrouwen te helpen. Herken je jezelf of iemand anders (bijvoorbeeld je dochter) in mijn verhaal? Zoek dan hulp, want het kan veel leed besparen. Bij PCOS wordt vaak snel naar de pil gegrepen, maar als ik eerder een maagverkleining had gehad, had ik misschien nooit 150 kilo gewogen, jarenlang gebloed en zoveel hormonen geslikt. De onzekerheid door onwetendheid is het zwaarst; het is vreselijk om niet te weten waarom je aankomt. Mijn hoop is dat mijn verhaal andere vrouwen helpt om deze moeilijke weg te vermijden.”

In ons Kek Mama magazine lees je de mooiste verhalen, herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts € 29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.