Beeld: Michelle Pfaf
Iva en Rafael (11) noemen zichzelf de Klimaat Kids. Ze zitten nu in groep 8, maar zijn drie jaar geleden al begonnen met het verduurzamen van hun basisschool.
Iva: “Het begon allemaal met een opdracht in de klas: hoe kun je je klas en je school verduurzamen? In plaats van er alleen over te praten, dachten Rafael en ik: laten we gewoon een groepje oprichten en echt dingen gaan doen. Zo zijn we hiermee gestart.”
Rafael: “Een van de eerste dingen die we deden, was kijken naar al het afval. We merkten dat alles vaak op een hoop werd gegooid, terwijl dat helemaal niet nodig is. We hebben nieuwe prullenbakken gekocht zodat afval beter gescheiden kon worden. Dat betekende veel onderzoek doen: welke prullenbakken zijn het beste en welke zijn ook betaalbaar? We hebben veel op internet gezocht en daarna zelfs pictogrammen gemaakt voor restafval, papier, plastic en gft. Die hebben we op de prullenbakken gehangen, zodat het voor elk kind, van kleuter tot tiener, duidelijk is wat waar moet. Hier zijn we best trots op.”
Iva: “Ook maakten we posters met pictogrammen voor alle klassen. Daarop staat dat je het licht uitdoet als je naar gym gaat of buiten gaat spelen, dat het digibord uit moet en dat je de kraan dichtdraait. Elke klas heeft nu zo’n poster bij de deur hangen. Het helpt echt: als een klas naar gym gaat, staat alles uit. We merkten dat andere kinderen en leerkrachten het goed vonden dat we dit deden. Dat gaf ons de motivatie om door te gaan.”
Rafael: “Later wilden we meer verduurzamen dan alleen in de school. Kinderen van een middelbare school hebben ons daarom geholpen met perkjes aanleggen om bloemen te planten, zo konden we ons schoolplein wat groener maken. Verder staat er nu een groot insectenhotel op het plein. Insecten zijn belangrijk, want ze bestuiven bloemen. We houden het schoolplein zelf bij: onkruid wieden we met z’n tweeën, maar vaak willen andere kinderen ook meehelpen. Dat vinden we heel leuk. Ook thuis letten we steeds meer op dingen. Als er plastic in de verkeerde afvalbak wordt gegooid, zeggen we er iets van. Plastic bij restafval gooien is slecht voor het milieu. Thuis scheiden we nu ook alles.”
Iva: “We denken na over hoe we naar school komen. Lopen en fietsen is beter voor het klimaat dan met de auto gaan. Daarom hebben we geholpen met het opnieuw indelen van het fietsenhok. Nu kun je je fiets of step netjes neerzetten of ophangen, zodat niet alles door elkaar ligt. We hebben plekken afgebakend voor kinderen en voor de juffen en meesters. Die gaan nu ook vaker op de fiets.”
Rafael: “We zagen weleens zwerfafval op het schoolplein liggen, zoals lege drinkpakjes. Dan gaan we de klassen langs om uit te leggen waarom het belangrijk is om dat op te ruimen. En we geven tips, bijvoorbeeld: neem liever een herbruikbare fles mee die je vult met water. We maken ons wel zorgen over dat plastic overal.”
Iva: “Ja, de plastic soep. Plastic is slecht voor het klimaat en dieren kunnen eraan doodgaan. Als wij afval zien liggen, ruimen we het op. Wat we vooral hebben geleerd is: begin klein. Je hoeft niet meteen alles te veranderen. Je kunt altijd uitbreiden.”
Rafael: “En vooral: geef niet op. Blijf het voortzetten. Wanneer wij naar de middelbare school gaan, zorgen we dat er andere kinderen aangewezen worden als Klimaat Kids, zodat onze school zal blijven verduurzamen.”
Ook tweeling Ellen en Jan (11) maken zich zorgen om het klimaat. Ze wonen met hun ouders, broer en broertje op een akkerbouwbedrijf waar 2 hectare is aangeplant als voedselbos met 5000 bomen en eetbare bloemen en hebben daar grote plannen mee. Hier lees je het hele interview met broer en zus.
Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama – The Next Generation.
Anouk (37) dacht dat ze inmiddels wel wat gewend was van haar dochter Maud. Vragen over poep, piemels en waarom papa wél een baard mocht maar zij geen glitterjurk naar de supermarkt: prima. Daar draaide ze haar hand niet meer voor om. Maar na zwemles, in een kleedkamer vol halfnaakte mensen en zoekgeraakte onderbroeken, besloot […]
Een naam kiezen voor je baby is al lastig genoeg, maar Suzes vierjarige dochter Saar had er ook nog zo haar eigen ideeën over.
Anne woont met haar gezin diep in de bossen van Zweden. De dichtstbijzijnde buren – en zelfs de brievenbus – zijn zes kilometer verderop. Water komt uit eigen bron, stroom van zonnepanelen en telefoonbereik is er vrijwel niet. Een vrij leven, maar vergis je niet: het is ook keihard werken.
Laurie (39) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (8) en Otis (4). Ze heeft twee jaar met haar gezin in Zuid-Afrika gewoond en is dit jaar teruggekeerd naar Nederland. In haar column schrijft Laurie over de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Dat een bevalling zich niet laat plannen, blijkt wel uit het bevallingsverhaal van Romee Abrahams. Terwijl op het erf het grote verjaardagsfeest van haar vader in volle gang was, dienden de weeën voor haar tweede zoon Alfie zich aan.
Carola de Koning (46) werkte als leerkracht en kindercoach en specialiseerde zich in stress bij kinderen. Nu is ze onderwijsdeskundige bij Wijzer over de Basisschool en ontwikkelt zij samen met haar team nieuwe leermiddelen. Ze is expert in toetsstress rondom toetsen van IEP, Leerling in beeld (Cito) en de Doorstroomtoets. In haar columns neemt ze […]
