Anouk (32) stottert en is extreem verlegen. Ze is getrouwd met Jeroen en moeder van Ilse (8) en Femke (6). ‘Wat nu het kip of het ei is – het stotteren of mijn extreme verlegenheid – dat zou ik niet meer weten.’
Lees verder onder de advertentie
“Ik weet van mijn moeder dat ik al in groep 1 nooit iets wilde zeggen. Ik was erg verlegen en ik stotterde. Kennelijk had ik op die leeftijd al door dat de andere kindjes wel vloeiend konden praten. Toen had ik nog een lieve juf, die me niet onder druk zette. Later bleef de hele klas doodstil wachten tot ik iets zei. Het liefst wilde ik dan in de grond verdwijnen. Dat gevoel ken ik nog steeds maar al te goed. Als ik in een nieuwe situatie kom en alle ogen op mij gericht zijn, voel ik me diep ongelukkig. Wat nu het kip of het ei is – het stotteren of mijn extreme verlegenheid – dat zou ik niet meer weten.
Lees verder onder de advertentie
Angst
Als kind was ik volgens mij haast altijd bang. Op school zat ik mijn tijd uit. Mijn leven begon pas als ik weer veilig thuis was, bij mijn grote broer, met wie ik hutten bouwde en veel grappen maakte. Thuis stotterde ik op een gegeven moment helemaal niet meer, daarom hadden mijn ouders goede hoop dat ik er wel overheen zou groeien. Dat gebeurt immers bij de meeste kinderen.
Lees verder onder de advertentie
Maar ik bleef stotteren, ondanks een hoop logopedie en andere therapie. Nog altijd haper ik wanneer ik nieuwe mensen ontmoet. Dat maakt me erg onzeker. Als iemand voordringt in de rij, hoor je mij niet protesteren. In groepen merken mensen amper op dat ik er ben. Ik werk in de ICT, als echte nerd, lekker veilig.
Mijn vriend ken ik via internet. We hebben een halfjaar gechat voordat ik wilde afspreken. Het heeft hem moeite gekost me over te halen om aan kinderen te beginnen. Ik was zo angstig voor alle situaties die ik dan zou moeten aangaan dat ik het liever maar helemaal uit de weg ging. Terwijl ik stiekem best een kinderwens had.
Lees verder onder de advertentie
Wat ben ik blij dat ik toch moeder ben geworden. Voor mijn meiden durf ik meer. Als er iets met ze is en ik de dokter moet bellen, dan doe ik dat gewoon, of ik nu stotter of niet. En als het hen aangaat, laat ik me niet afpoeieren. Ik heb onlangs zelfs de moeder van een pestkop gebeld: wat een overwinning. Ik wil mijn kinderen laten zien dat je trots op jezelf mag zijn, no matter what.
Dus ik recht tegenwoordig mijn rug als ik niet uit mijn woorden kom. Door mijn kinderen heb ik meer stappen vooruit gezet dan bij welke therapie dan ook. Wie weet komt het nog wel zover dat ik op hun achttiende verjaardag een toespraakje houd, je weet maar nooit.”
Een huis vol kinderen, kleinkinderen en gezelligheid: André Hazes kan zich dat helemaal voorstellen. De zanger heeft al zoon Dré uit zijn eerdere relatie met Monique Westenberg, maar hoopt in de toekomst ook kinderen met zijn vriendin Noa Braaf te krijgen.
Presentatrice Renate Verbaan-Gerschtanowitz (46) brak in 2004 door, nadat ze tijdens de TMF Awards door de kijkers werd verkozen tot nieuwe vj van de populaire muziekzender. Samen met presentator Winston Gerschtanowitz vormt ze al meer dan twintig jaar een stel en hebben ze twee zoons.
Een veilig thuis is voor een kind ontzettend belangrijk. Niet alleen omdat de voordeur op slot kan, maar vooral omdat thuis een plek hoort te zijn waar je je emotioneel veilig voelt. Als je ouders voortdurend kibbelen, snauwen of met slaande deuren door het huis gaan, kan dat behoorlijk wat met je doen.
Een naam kies je meestal voor het leven, maar soms loopt het anders. Toen Linda’s* zoon zijn eigen naam begon uit te spreken, bracht hij zijn ouders op een ander idee.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Colinda, die in de buurt bekend staat als een arrogante vrouw. Maar dat is ze helemaal niet.
Vera begrijpt dat haar moeder een grens trekt bij het oppassen op haar neefje en nichtje, maar vindt het moeilijk dat haar eigen kinderen daar ook de gevolgen van ondervinden.