Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week Janine en de kat Pluis.
Janine, samen met Alfred, moeder van Mick (8) en Julia (7): “Onze kat Pluis is eigenlijk een heel rustig beestje. Doet nooit gek. Ze kan wel naar buiten, maar gaat nooit ver weg, en haar voornaamste activiteit is binnen in haar kattentoren slapen. Nooit gedacht dat een zo’n kat voor zoveel ophef kan zorgen. De halve straat moest worden ontruimd door toedoen van Pluis.
Pluis was die dag al langer weg dan ik van haar gewend was. Ik maakte me niet meteen druk, maar het was wel al lang genoeg om het te registreren. Toen ik stond te koken, belde een buurvrouw aan. ‘Uhm… Die witte poes… Die is van jullie toch?’ Ze keek gealarmeerd. Mijn hart sloeg een slag over. Was Pluis doodgereden?! Nee toch? Dat kon niet waar zijn. De buurvrouw vervolgde: ‘Ze zit in onze boom. Echt heel hoog. Volgens mij durft ze er niet meer uit. Ze zit er al een hele tijd.’
Mijn eerste reactie was opgelucht ademhalen. Pluis was niet dood! Gelukkig maar. De aandacht van de kinderen was zowaar ook getrokken. Ze lieten de tv voor wat het was en kwamen met me mee naar de tuin van de buurvrouw. Ja hoor, daar zat ze. Helemaal in het topje. Zielig te miauwen. We probeerden haar naar beneden te lokken met lieve woorden, psspsspss-geluidjes en rammelen met de brokjes, maar niets hielp.
Intussen was mijn man Alfred ook thuis, die de ladder tegen de boom zette om te kijken of we naar die kat toe konden klimmen. Het was een hoge den, onbegaanbaar voor ons en al gauw bleek hij niet stevig genoeg om een ladder tegenaan te zetten. Er zat niks anders op: we moesten de brandweer bellen. Even later stonden de brandweermannen in de voortuin van de buurvrouw, in overleg hoe ze die mekkerende kat naar beneden gingen krijgen.
Eerst probeerden ze met een soort enorm schepnet Pluis uit de boom te ‘scheppen’. Dat vond Pluis alleen een wat minder idee, die kroop alleen maar verder omhoog de boom in. Dat schoot niet op. De brandweermannen zagen het ook niet zitten om met een ladder tegen die boom aan naar die kat te klimmen. Toen moest er een hoogwerker komen. Je kunt je voorstellen dat dit voor onze zoon de beste dag ooit was. Pluis zal er anders over denken.
Inmiddels waren we al uren verder en die kat zat nog altijd in die boom. We hadden ook veel bekijks getrokken, de halve straat stond eromheen. Arm beest. De hoogwerker kon er niet door door de auto’s op de parkeerplaats, dus alle buren werden opgetrommeld om de hun auto’s te verplaatsen. De halve straat ontruimd, kon die hoogwerker er eindelijk door. De brandweerman kon uiteindelijk die arme Pluis pakken. Eind goed al goed.”
Alice was op een verjaardag, waar haar dochtertje Lola bijna een chihuahua om zeep hielp. Per ongeluk. Je leest het hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
