buitenbaarmoederlijke zwangerschap
Beeld: Unsplash

Ze had gewoon flinke obstipatie, dacht Marieke (32) toen ze zich bij de huisarts meldde met buikpijn. Op de spoedeisende hulp werd een buitenbaarmoederlijke zwangerschap vastgesteld.

“De huisarts dacht aan een blindedarmontsteking, toen ik me ellendig van de pijn rechtsonder in mijn buik bij hem meldde. Zelf was ik er ook niet helemaal gerust op; ik kon al dagen niet naar de wc terwijl ik wel het gevoel had dat ik moest, en voelde me alles behalve lekker. ‘Misschien ben ik wel gewoon zwanger, hoor’, grapte ik nog – me geen seconde bewust dat het weleens echt zo zou kunnen zijn. Mijn vriend Lars en ik hadden pas drie maanden eerder besloten de pil in de kliko te gooien. ‘Ik bel de spoedeisende hulp dat je er nú aankomt’, reageerde de huisarts geschrokken, ‘hoe lang proberen jullie het al?’
 

'Voor ik het wist stond er een gynaecoloog'

Lam geslagen onderging ik nog geen twee uur later een echo. Zó ziek voelde ik me nou ook weer niet; bij een blindedarmontsteking crepeer je toch van de pijn? ‘Ik bel even naar de arts’, zei de echoscopist in het ziekenhuis, zonder me verdere uitleg te geven. Voor ik het wist stond er een gynaecoloog in de kamer.
 

Van dolblij naar diep ongelukkig

‘Kijk’, wees ze op het scherm. ‘Daar klopt het hartje.’ Ik was bijna acht weken zwanger, gokte ze. Ik sprong bijna van de tafel van geluk, maar begreep niet waarom verder niemand lachte. En waarom ik niks gemerkt had trouwens, want ik was dan wel wat moe en misselijk, maar ik was óók gewoon ongesteld geweest, dacht ik.

‘Het vruchtje is ingenesteld in je eileider’, zei de gynaecoloog. ‘Daar kan het niet overleven, en voor jou is zo’n buitenbaarmoederlijke zwangerschap ook gevaarlijk.’ Wat ik had aangezien voor menstruatie bleken bloedingen in mijn eileider; het was opmerkelijk dat het hartje van mijn kind nog klopte. Ik moest met spoed geopereerd worden om het weg te halen. Van dolblij naar diep ongelukkig in één seconde: zo’n emotionele duikval gun je niemand.
 

'Daar gaat onze kinderwens'

Diezelfde avond nog werd ik geopereerd. Mijn eileider was niet meer te redden en moest verwijderd worden. ‘Daar gaat onze kinderwens’, dacht ik. Ik was pas negentwintig. Maar de gynaecoloog, die de volgende ochtend meteen langskwam, was verbazingwekkend optimistisch. Zei: ‘Zit even twee volledige cycli uit om te ontzwangeren en herstellen, dan mogen jullie daarna weer aan de slag.’ Met één eileider zou ik nog steeds hartstikke vruchtbaar moeten zijn.
 

'Wat als het nog een keer fout zou gaan?'

Voor Lars en mij was het even schakelen. In minder dan vierentwintig uur tijd hadden we onze blijdschap om mijn zwangerschap moeten verruilen voor verdriet om ons niet levensvatbare kindje, en moest ik ook nog het verlies van mijn eileider verwerken. Het laatste waar ik nu aan dacht, was opnieuw zwanger worden; wat als het nog een keer fout zou gaan? Die kans was volgens de gynaecoloog inderdaad iets verhoogd, maar niet zodanig dat ik me er zorgen over hoefde te maken.
 

Een probleemloze zwangerschap

Mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap is inmiddels drie jaar geleden. Anderhalf jaar geleden werd Simon geboren, inderdaad na een probleemloze zwangerschap – voor de zekerheid wel onder begeleiding van de gynaecoloog. Dat heeft me minder bang gemaakt voor een volgende zwangerschap; Lars en ik knutselen hard aan een tweede baby.”


 

Wat is het?

Bij een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nestelt een bevruchte eicel zich in op een andere plek dan de baarmoeder. Meestal in de eileider, maar heel soms ook in de buikholte of de baarmoederhals. Vaak komt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap door een eerdere beschadiging aan de eileider(s), bijvoorbeeld door een ontsteking of operatie, maar er kunnen tal van andere oorzaken zijn.

Of een zwangerschap buitenbaarmoederlijk is, merk je in eerste instantie meestal niet. Je kunt een positieve zwangerschapstest hebben, omdat je lichaam wel het zwangerschapshormoon HCG aanmaakt (hoewel vaak minder dan bij een ‘gezonde’ zwangerschap), waardoor je ook geen eisprong meer krijgt en dus niet meer ongesteld wordt. Ook kun je daardoor zwangerschapssymptomen krijgen als gevoelige borsten en misselijkheid. Uiteindelijk ontstaan vaak pijnklachten op de plek waar het vruchtje is ingenesteld, en kun je last krijgen van bloedingen.

Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap kan nooit voldragen worden, omdat een baby alleen in de baarmoeder ruimte heeft om te groeien. Daarom kan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap die laat wordt opgemerkt gevaarlijk zijn; wanneer het vruchtje in de eileider is genesteld en te groot wordt, kan de eileider barsten.

Na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap wordt bijna zestig procent van de vrouwen gewoon weer zwanger. De kans dat dat uitmondt in een tweede baarmoederlijke zwangerschap is gelukkig relatief klein: zo’n tien tot twaalf procent.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

video-nacht-kind-bij-jou-in-bed

Het ouderschap houdt niet op als de zon ondergaat en deze mooie timelapse van Melanie Darnell bewijst dat nog maar eens. Op Instagram schrijft de blogger er een rake tekst bij.

'Je wilt 's nachts twee dingen: voldoende rust krijgen en je kind geven wat-ie nodig heeft', schrijft ze. 'Dit is een moeilijke balans. De vier uur durende wake-up call is ondragelijk, maar toch trekken we onszelf steeds weer uit bed.'

 

Lees ook
Willeke (33) slaapt met haar hele gezin in één bed >

 

'Moeders zijn experts'

Melanie vervolgt: 'Eigenlijk hebben kinderen maar weinig nodig: ze willen vastgehouden of gevoed worden. Moeders zijn hier experts in en het is prachtig om te zien dat wij aan de behoeften van onze kinderen kunnen voldoen. Voel je daarom niet alleen, maar denk op zo'n moment aan alle ouders die midden in de nacht wakker zijn met hun kind.' Haar boodschap aan alle oververmoeide moeders: adem in, adem uit. 'Deze dagen zijn pittig, maar uiteindelijk zal je baby doorslapen. Dus knuffel je kinderen, verzorg ze en hou van ze, ongeacht hoe laat het is.'

 

Parenting doesn’t end when the sun goes down. 🌙 I want to parent at night the same way I parent during the day. You have two nighttime parenting goals (1) get sufficient rest yourself and (2) meet the nutritional and emotional needs of your child. It’s a tough balance. Realizing that the last sweet hours of restful darkness are almost over. The 4am wake-up call is especially excruciating. Still, we haul ourselves out of bed, and with bleary eyes pull our babies in close . In those quiet, dark hours, the lack of distraction can actually quite calming and refreshing.  Baby’s needs tend to be simple: to be held and fed 🤱🏻. Mothers are experts at both of those things, and the ability to so completely meet the needs of our amazing baby is profoundly satisfying. During these moments let’s think of all of the other parents that are up with their babies at the very same middle-of-the night moment and take comfort in the thought of each of us cradling our babies in the dark of our homes, together in shared experience. Rather than feeling isolated and exhausted, we can feel connected to the other tired mothers that are also awake #momsunited. . So, to all of the tired mothers out there, breathe in and breathe out. These days are intense but short lived. Both you and baby will be sleeping more soundly before long. For now, cuddle your babies, nurse them and love them no matter what time the clock says. The baby you rock tonight someday may have the opportunity to be gazing at the stars while holding a sweet baby of her own. She will be thinking of, and appreciating, you ❤️. . Full video www.youtube.com/fitmomma #attachmentparenting #caughtoncamera #parenting #momlife #nighttimeparenting #gentleparenting #tiredmom #momof3 #onshrooms #cosleeping #foursigmatic @nest @todayshow @scarymommy @goodmorningamerica @theellenshow @ellentube @theviewabc @huffpostparents @popsugar #ellen15

Een bericht gedeeld door Melanie Darnell (@fitmomma4three) op

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

onderwijsinspectie-kinderen-bewegen-slechter

Basisschoolleerlingen zijn de afgelopen tien jaar slechter gaan bewegen. Vooral kinderen uit groep 8 scoren zwak op hardlooptesten, springen niet ver en hebben moeite om een bal te gooien en te vangen.

Dat blijkt uit een steekproef onder van de Onderwijsinspectie.

 

Specifieke gymoefeningen

Van de bal tegen een muur gooien tot lopen over een instabiele bank: leerlingen uit groep 8 moesten hele specifieke gymoefeningen doen om te laten zien wat ze kunnen. Wat blijkt? 18 procent van de basisschoolleerlingen en 33 procent op sbo-scholen ving geen enkele terugstuiterende bal. Ook slaagden maar weinig kinderen erin om zonder te vallen over de bank te lopen.

 

Lees ook
5x leuke manieren om je kind meer te laten bewegen >

 

Smartphone, tablet of tv

Waar deze slechte score vandaan komt, is niet duidelijk: de meeste leerlingen gaan elke dag lopend of op de fiets naar school en een grote groep sport minstens drie keer in de week in clubverband. Wel besteden de leerlingen naar eigen zeggen één tot twee uur per dag aan tv-kijken en dezelfde tijd aan spelletjes op de computer, smartphone, tablet of tv.

 

'Bewegen buiten de gymles om'

De PO-raad, de koepel van basisscholen, maakt zich zorgen. "Kinderen zijn 3000 uur per jaar wakker en daarvan zitten ze er 1000 op school. Serieus investeren in de gezondheid van kinderen, betekent dat we allemaal ons steentje bijdragen", zegt voorzitter Rinda den Besten tegen het AD. "Basisscholen kunnen kinderen stimuleren om ook meer te bewegen buiten de gymles om, bijvoorbeeld tijdens de rekenles of op het schoolplein."

Bron: AD

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >