Als je zwanger wil worden, dan is stoppen met de pil natuurlijk stap één. Maar hoe werkt ‘ontpillen’ precies? Wat gebeurt er vervolgens met je lijf? Én, misschien wel het belangrijkste: hoe snel ben je vruchtbaar?
Wij beantwoorden de meest gestelde vragen.
Door de kunstmatige hormonen in de pil vindt er geen eisprong en (nagenoeg) geen opbouw van het baarmoederslijmvlies plaats, wat normaal wel zou gebeuren zodat een bevruchte eicel zich kan nestelen. Ook wordt het slijmvlies in de baarmoeder minder toegankelijk voor de spermacellen. Op deze drie manieren probeert de pil te zorgen dat je niet zwanger wordt.
Vanaf het moment dat je stopt met de pil, krijgt je lichaam geen kunstmatige hormonen meer binnen waardoor je hormoonhuishouding verandert: langzaam kom je natuurlijke cyclus weer op gang. Al duurt dat bij de een wat langer dan bij de ander – waar de een binnen vier weken alweer ongesteld is, kan daar bij een ander wel een jaar overheen gaan.
Lees ook
Menstruatiekwaaltjes: zo kun je ze verzachten >
Op elk moment, maar toch is het advies om de strip af te maken. Pas op de dag dat je aan een nieuwe strip zou beginnen, maakt je lijf zich op om de natuurlijke cyclus over te nemen.
Door het stoppen met de pil wordt je hormoonhuishouding even op z’n kop gegooid en dat kan – hoeft niet – zorgen voor bijwerkingen. Voorbeelden hiervan zijn:
Zodra je stopt met de pil ben je niet meer beschermd tegen een zwangerschap. Vanaf die eerste ‘echte’ ongesteldheid zou er dus ook een eisprong moeten zijn en kun je in principe zwanger raken. Wel goed om te weten: zeker na langdurig pilgebruik is je systeem een beetje in de war en kan het een tijdje duren voordat je lijf alles weer op de rit heeft. Maak je je zorgen of ben je na een paar maanden nog niet ongesteld? Ga dan even langs bij je huisarts.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
