Beeld: Kek Mama
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week Femke en haar hond Boris.
Femke, samen met Martijn, moeder van Bjorn en Imke: “Een enorme hond in een rijtjeshuis, veel mensen moeten er niet aan denken. Wij wel. Martijn is opgegroeid op een boerderij waar ze maar liefst drie Old English Mastiffs hadden. Deels als waakhonden, maar het waren voor hen ook echt familiehonden, want ze zijn dol op kinderen.
Hij heeft ontzettend fijne herinneringen aan deze honden uit zijn jeugd, dus hij wilde niets liever dan zelf ook een Old English Mastiff als huisdier. Hij zegt dat hij het voor de kinderen graag wilde, maar stiekem denk ik dat het vooral voor hemzelf was. Hoe dan ook, met een baby zat ik er niet op te wachten, maar toen Imke twee was gingen we ervoor.
Inmiddels is onze Boris bijna twee jaar oud en een bakbeest van bijna 100 kilo. Het is een imposante verschijning, groter dan sommige kindjes in de straat. Sommige ouders moesten wennen aan Boris, vonden het eng, zo’n enorme hond tussen al die jonge kinderen. Maar inmiddels is iedereen om, want het is echt de liefste hond die je kan wensen.
De kinderen liggen graag tegen Boris aan als ze tv kijken, hij gaat er ook speciaal voor liggen zodra hij de tv aan hoort gaan. Hij is heel aanhankelijk en lief. Ook heel intelligent, hij was heel makkelijk op te voeden en luistert goed. Het is echt een grote goedzak.
Zó goed, dat hij kinderen op zijn rug laat zitten, bleek laatst. Ik stond in de keuken en zag plots een buurjongetje voorbij komen… op de rug van Boris. Het jochie schaterde het uit en Boris liep kwispelend rond. Hoewel het heel grappig was en Boris er volgens mij niet mee zat, heb ik toch maar even gezegd dat Boris een hond is en geen paard, ook al heeft hij wel het formaat van een shetlander.”
Alice was op een verjaardag, waar haar dochtertje Lola bijna een chihuahua om zeep hielp. Per ongeluk. Je leest het hier.
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
In het kader dingen die je níét op je netvlies hebt willen staan: de blote kont van een collega, achter de blote kont van een andere collega. In de schoonmaakruimte.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Veel kinderen die snel boos worden, makkelijk gefrustreerd raken of heftig reageren op stress, krijgen al snel het label ‘moeilijk’. Vaak wordt gedacht dat zo’n temperament aangeboren en onveranderlijk is. Maar nieuw onderzoek van pedagoog Marijke Huijzer-Engbrenghof laat zien dat dat beeld te simpel is.
De oppas blijkt ziek, precies op de dag dat Lenneke een sollicitatiegesprek had. Alle back-ups waren niet beschikbaar. Zo laat nog afzeggen, was geen optie. Toen zat er nog maar een ding op…
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
