Fotografie: Martika Avalon
Er zijn van die momenten waarop je denkt: ‘Ik kan dit niet alleen’. De was wacht, het eten moet nog op tafel en je peuter huilt alsof de wereld vergaat. Gelukkig hebben we Kim Feenstra.
Het model deelde een pijnlijk herkenbaar verhaal op Instagram over zo’n dag, eentje waarop je als moeder gewoon even gezien wil worden.
“Gisteren was ik boodschappen doen. Terwijl ik door de supermarkt liep, hoorde ik een kindje krijsen. Het was zó intens dat je meteen wist: dit is een tantrum. Ik herkende het meteen. Want ik heb dit soort momenten zelf ook meegemaakt.”
Ze beschrijft hoe het vaak gaat: een fijne dag met je kind, en dan wil je nog even snel iets halen in de winkel. “En dan kreeg hij zijn zin niet. Niks was goed. Intens boos, geprikkeld, stampend op de grond. Eén keer had hij zelfs een hele Paw Patrol-taart door het gangpad van de Albert Heijn gesmeten omdat hij hem niet mocht hebben. En die keer in de Action… toen hij geen auto kreeg, besloot hij gewoon in zijn broek te plassen. Oh boy, probeer dan maar eens je kalmte te bewaren.”
Kim vertelt hoe ze tegenwoordig beter met dit soort situaties omgaat. “Ik weet er inmiddels mee om te gaan. In plaats van zelf boos of gefrustreerd te raken, geef ik rustig een signaal dat dit niet oké is en troost ik hem. Een knuffel, even vasthouden. Want die kleintjes hebben zóveel emoties om te verwerken, terwijl wij volwassenen soms onze eigen emoties nog nauwelijks onder controle hebben.”
Terug naar dat moment in de supermarkt: “Zijn krijsen was zo hard dat zijn mama hem mee naar buiten nam. Geen land met hem te bezeilen. Toen ik aan de kassa stond en buiten weer langs liep, hoorde ik hem nog steeds hard huilen. Ik voelde de energie van de moeder: even niet meer weten wat te doen, even helemaal op.”
Tekst gaat verder onder de post
Kim besloot iets te doen. “Ik zag dat ze struggles had en liep naar haar toe. Ik vroeg hoe het ging, luisterde even, vertelde kort mijn eigen ervaringen en gaf haar een knuffel. Dankbaar dat ze me toeliet. Haar zoon veilig in haar armen. Soms heb je gewoon een dag dat je het even niet meer weet.” Ze benoemt hoe er vaak van alles meespeelt: “Misschien loopt het co-ouderschap stroef, heb je financiële zorgen, stress van werk, iets met familie of gezondheid. Misschien geen grote problemen, maar zit je er mentaal even doorheen.”
Ze weet maar al te goed hoe zo een situatie zich dan ontvouwt: “Dan huilt je kind, krijst het de boel bij elkaar, en wil jij zelf nog harder krijsen.” Dan is het fijn als iemand je ziet, weet Kim. “Iemand die even luistert, een knuffel geeft. Want ook mama’s hebben knuffels nodig. Ik gaf hem aan haar, omdat ik hem zelf ook weleens nodig heb gehad.” Voor alle moeders die dat gevoel herkennen, sluit ze af: “Een knuffel van mij voor jou.”
Kim Feenstra heeft geen makkelijke jeugd gehad. Juist daarom wil het model het voor haar eigen kind helemaal anders doen. In de podcast V4der vertelt ze openhartig over het moederschap, haar verleden en de lessen die ze dagelijks leert van haar zoon Brooklyn. Je leest het hier.
Bron: Instagram @k2im
Het moederschap is prachtig, vervullend… en soms gewoon keihard overleven. En toch fluisteren veel ouders hun uitputting liever weg dan dat ze hem hardop uitspreken. Want toegeven dat je eraan onderdoor gaat? Dat voelt al snel als falen.
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Je kent het wel. Je gaat “even langs” bij je ouders en voor je het weet zit je weer in een soort auditie van je leven: “Werk je nog steeds daar?” “Is dat wel handig met de kinderen?” “Je ziet er moe uit…”
