Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Katrin (30) woont samen met Timor (30) en is moeder van baby Laura (6 weken).
“In de omgeving waar ik opgroeide, Estland, kregen vrouwen wanneer ze zwanger waren nauwelijks de vraag of ze borstvoeding wilden geven of flesvoeding. Bijna iedereen gaf borstvoeding – en nog steeds. Dus dacht ik er niet over na dat zelf voeden helemaal geen vanzelfsprekendheid is. Hoezó, dacht ik toen de verloskundige vroeg of ik er al over had nagedacht. Een fles was simpelweg geen optie.
Lees verder onder de advertentie
De fles
Maar Laura is nu zes weken en wíl niets anders dan een fles. Direct na haar geboorte werd ze in het ziekenhuis bijgevoed met kunstvoeding, omdat ze een infectie had. Daarna had ze geen enkele interesse in de borst. Het is één grote, helse strijd. Om mijn melkaanmaak op peil te houden, kolf ik. Om Laura die voeding vervolgens maar per fles te geven, want ze weigert mijn borst pertinent. Ik ben alleen nog maar bezig met voeden. Schiet al in de stress als ik weet dat Laura bijna weer komt. Ik kreeg hulp van de kraamzorg. Vriendinnen met ervaring en mijn moeder. Maar hoe meer mensen zich ermee bemoeien, hoe gestrester ik raak, en daar reageert Laura weer op.
Mijn schoonzus is een kleine maand vóór mij bevallen. Bij haar gaat de borstvoeding van een leien dakje. Ze heeft al aangeboden extra te kolven voor Laura, als ik de borstvoeding niet meer kan volhouden. Ik vind het uit gezondheidsoogpunt belangrijk dat Laura mensenmelk drinkt. Ik vertrouw mijn schoonzus en ze leeft gezond. Toch vind ik het een drempel om mijn dochter de melk van een andere vrouw te geven. Wat ik raar vind van mezelf, want de melk van een koe zou ik haar uiteindelijk wél geven.
Lees verder onder de advertentie
Daarop stelde mijn schoonzus voor eenmalig te proberen of Laura wel bij haar wil drinken. Misschien betekent het dat ze daarna ook mijn borst pakt. Ik vind het een ongelooflijk ruimhartig aanbod. En wat als het werkt? Toch vind ik het een lastige beslissing, het is nogal iets intiems. Moet ik mijn schoonzus inderdaad vragen eenmalig de min van mijn dochter te zijn?”
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
De pepernoten liggen klaar, de verlanglijstjes zijn geschreven en de kinderen staan te trappelen: Sinterklaas komt zaterdag aan in Grave. Maar wie denkt vanaf de overkant van de Maas een mooi plekje te hebben gevonden, kan beter even verder zoeken. De gemeente Heumen waarschuwt namelijk: hier is het niet veilig.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.