Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Lees verder onder de advertentie
Katrin (30) woont samen met Timor (30) en is moeder van baby Laura (6 weken).
“In de omgeving waar ik opgroeide, Estland, kregen vrouwen wanneer ze zwanger waren nauwelijks de vraag of ze borstvoeding wilden geven of flesvoeding. Bijna iedereen gaf borstvoeding – en nog steeds. Dus dacht ik er niet over na dat zelf voeden helemaal geen vanzelfsprekendheid is. Hoezó, dacht ik toen de verloskundige vroeg of ik er al over had nagedacht. Een fles was simpelweg geen optie.
Lees verder onder de advertentie
De fles
Maar Laura is nu zes weken en wíl niets anders dan een fles. Direct na haar geboorte werd ze in het ziekenhuis bijgevoed met kunstvoeding, omdat ze een infectie had. Daarna had ze geen enkele interesse in de borst. Het is één grote, helse strijd. Om mijn melkaanmaak op peil te houden, kolf ik. Om Laura die voeding vervolgens maar per fles te geven, want ze weigert mijn borst pertinent. Ik ben alleen nog maar bezig met voeden. Schiet al in de stress als ik weet dat Laura bijna weer komt. Ik kreeg hulp van de kraamzorg. Vriendinnen met ervaring en mijn moeder. Maar hoe meer mensen zich ermee bemoeien, hoe gestrester ik raak, en daar reageert Laura weer op.
Mijn schoonzus is een kleine maand vóór mij bevallen. Bij haar gaat de borstvoeding van een leien dakje. Ze heeft al aangeboden extra te kolven voor Laura, als ik de borstvoeding niet meer kan volhouden. Ik vind het uit gezondheidsoogpunt belangrijk dat Laura mensenmelk drinkt. Ik vertrouw mijn schoonzus en ze leeft gezond. Toch vind ik het een drempel om mijn dochter de melk van een andere vrouw te geven. Wat ik raar vind van mezelf, want de melk van een koe zou ik haar uiteindelijk wél geven.
Lees verder onder de advertentie
Daarop stelde mijn schoonzus voor eenmalig te proberen of Laura wel bij haar wil drinken. Misschien betekent het dat ze daarna ook mijn borst pakt. Ik vind het een ongelooflijk ruimhartig aanbod. En wat als het werkt? Toch vind ik het een lastige beslissing, het is nogal iets intiems. Moet ik mijn schoonzus inderdaad vragen eenmalig de min van mijn dochter te zijn?”
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.