Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Marlise (32) woont samen met Michiel (35) en is moeder van Frederik (3) en Simon (7 maanden).
“Die tweede fietsen we er wel even bij, dacht ik toen ik in verwachting raakte van Simon. De komst van onze eerste zoon Frederik was een eitje: mijn zwangerschap en bevalling liepen perfect, Frederik sliep na drie maanden al door en hij huilde zelden. Hoe anders ging het met Simon. Na een zwangerschap vol kwalen werd hij geboren met een spoedkeizersnee omdat mijn ontsluiting niet vorderde. Toen hij ook nog een infectie bleek te hebben, bracht hij zijn eerste nacht op de wereld door op de kinderafdeling, gescheiden van mij. Het enige wat ik kon doen was kolven, en hem voeden.
De eerste dagen thuis uit het ziekenhuis waren we allebei zo uitgeput, dat we een week sliepen. Samen in het grote bed, hij op mijn borst – we hadden genoeg binding te verrichten. We hadden geen ritme in dag en nacht. Simon dronk wanneer hij dorst had en ik sliep wanneer ik kon. Na een week leek er langzaam een soort ritme te komen in ons leven. Hij kwam twee, drie keer per nacht voor een voeding, maar de dagen bestonden weer. Overdag ging ik naar de speeltuin met Frederik, Simon in de wagen mee. Elke paar dagen een stapje extra. Boodschappen doen met kinderen, koken met één kind in de box en het andere op de iPad.
Lees ook – Slaapcoach Susanne Willekes: “Met deze tips help je je kind aan een betere nachtrust” >
Maar na drie maanden sloeg het ritme waaraan mijn vriend Michiel en ik zo hard gewerkt hadden om. Simon weigerde steeds vaker te slapen, zowel overdag als ’s nachts. Hij putte zichzelf volledig uit en raakte daar zo overstuur van, dat hij nóg slechter ging slapen.
“Hij putte zichzelf volledig uit en raakte daar zo overstuur van, dat hij nóg slechter ging slapen”
Inmiddels zijn we blij als hij overdag een hazenslaapje doet in de box of wandelwagen. ’s Nachts slaapt hij nooit langer dan anderhalf uur aaneengesloten. We hebben alles geprobeerd, inclusief een doktersbezoek om kwalen uit te sluiten en een slaaptraining die we van internet plukten. Behalve een slaapcoach. De prijs houdt ons tegen, maar inmiddels zijn we ten einde raad. Moeten we besparen op de vakantie en toch een coach inschakelen?” Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Een naam kiezen voor je kind is heel persoonlijk. Zeker als je ervoor kiest je kind naar iemand te vernoemen. Annemiek wilde haar moeder eren, maar kreeg na de geboorte een reactie die ze totaal niet had verwacht.
