Mensen die zich bemoeien met jouw opvoeding… Soms goedbedoeld, soms zelfs dat niet. En dan kan het nogal eens in het verkeerde keelgat schieten. Zeker als iemand begint over kindermishandeling.
Misty, getrouwd, moeder van twee zoons (4 en 2): “Ik heb mijn handen vol aan mijn zoontjes. Ik ben dol op ze, uiteraard, maar soms word ik ook echt doodmoe van ze en plak ik ze het liefst achter het behang. Ze zijn er vooral goed in om elkaar op te jutten. Bij voorkeur als ik alleen met ze ben. En in het openbaar.
Zo ook deze betreffende ochtend. Al had ik nooit kunnen bedenken dat ik het woord kindermishandeling naar mijn hoofd zou krijgen die dag. Het had me al een uur gekost om iedereen aangekleed en wel in de bakfiets te krijgen, op weg naar de bakker. Bij de bakker probeerde ik ze tot rust te manen met een flesje appelsap, een kopje koffie voor mezelf en twee croissantjes. Dat lukte precies een halve minuut. Daarna kwam ik alweer armen te kort en gingen ze, zoals altijd, allebei precies een andere kant uit.
Niemand voelde zich erg geroepen om me te helpen, wel kreeg ik een paar geërgerde blikken op mij gericht. Of ik even kon zorgen dat die kinderen rustig zouden doen. Alsof dat niet was wat ik uit alle macht probeerde. Terwijl ik net de achtervolging op mijn jongste had ingezet, die koers zette naar de keuken van de bakkerij, zag ik vanuit mijn ooghoek de oudste ineens de winkel uit rennen. Voor de winkel is een drukke straat. Veel auto’s, die hard rijden. Mijn hart sloeg een slag over, ik heb nog nooit zo hard gerend.
Ik greep hem waar ik hem het eerst te pakken kreeg, en vraag me niet waarom, maar dat was zijn oor. Dus ik sleepte mijn kind aan zijn oor de winkel weer in, hijgend, bezweet en inmiddels ook moedeloos. Toen stond daar ineens een moeder tegenover me. Briesend van woede. Ik had haar net al zien zitten, met haar dochtertje. Ik had nog een steekje jaloezie gevoeld. Die moeder dronk lekker haar kopje koffie, terwijl het nog warm was, het meisje zat rustig naast haar te kleuren.
‘Ik weet niet wat u aan het doen bent, maar ik weet wel dat dit verboden is!’ schreeuwde de vrouw naar me. ‘Dit is kindermishandeling!’ Ik keek haar alleen maar beduusd aan, wist niet eens wat ik moest zeggen. Ik liet mijn bestelling voor wat het was, betaalde en propte de jongens zo goed en zo kwaad als het ging weer in de bakfiets. Huilend fietste ik naar huis.
Achteraf kon ik een legio aan reacties verzinnen. Waarom had ze met niet geholpen? Het was toch overduidelijk dat ik wel wat hulp kon gebruiken? Waarom kies je ervoor te schreeuwen naar iemand die je helemaal niet kent, die het overduidelijk al niet makkelijk heeft? Ik weet wel: zelf zal ik áltijd een moeder in nood een handje helpen. Al is het maar met een glimlach en bemoedigende woorden.”
Denk je dat BN’ers hun opvoeding wel allemaal op rolletjes hebben lopen? Think again. Vivienne van den Assem is ook weleens onzeker over of ze het allemaal wel goed doet. Je leest het hier.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
We gingen naar de Efteling. Het was Rosie’s eerste keer. De dag ervoor leek het wel zomer, maar juist die zondag kwam het met bakken uit de lucht en werden we regelmatig getrakteerd op een bliksemschicht. Ach, wat kan ik zeggen? Soms deugt je timing voor geen meter.
