Beeld: Shutterstock
Alles opofferen voor je kind? Daar is blogger Katie Bingham-Smith mee gestopt. ‘Mijn kinderen komen niet altijd op de eerste plaats en dat is niet alleen goed voor mezelf, maar ook voor hen.’
In de eerste jaren dat ze moeder was, deed Katie alles voor haar kroost. ‘Ik was de moeder die in slordige kleding rondliep en al mijn energie en geld in de kinderen stak’, vertelt ze. ‘Ik dacht dat dat de beste manier was om te laten zien hoeveel ik van ze houd. Mijn kinderen waren het dus gewend dat ze altijd op één stonden, want dat is het voorbeeld dat ik ze gaf.’
Door zoveel opofferingen te maken en nooit voor zichzelf te kiezen, begon Katie steeds minder goed in haar vel te zitten. ‘Dus toen ze wat ouder werden, begon ik soms míjn prioriteiten op de eerste plaats te zetten. Ik dacht dat ik me daar schuldig over zou voelen, maar dat was niet zo.’
Lees ook:
‘Ieder kind verdient één-op-één aandacht’ >
Sindsdien zegt ze vaker ‘nee’ als haar kinderen iets willen. ‘Ze beginnen nu te wennen aan het idee dat ik niet altijd alles laat vallen om hen te brengen naar een vriendje of vriendinnetje. Of al hun wensen beantwoord met een ja.’
Katie vindt dat je als ouder geacht wordt om dingen op te offeren. ‘Maar ik ben een betere moeder als ik dat niet bij alles doe. Dingen in de wacht zetten die ik zelf wil, zoals nieuwe kleding kopen of het huis opknappen, omdat mijn kinderen de nieuwste sneakers willen, werkt niet voor mij.’
Bovendien brengt het ook een belangrijke les met zich mee, zegt ze. ‘Door af en toe ‘nee’ tegen hen te zeggen en ‘ja’ tegen mezelf, leren ze dat ze niet het centrum van het universum zijn. Want het laatste dat ik wil, is dat ze egocentrisch worden.’
Meer Kek Mama? Volg ons op Facebook.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
