Beeld: Shutterstock
Zodra je een tweede of derde kind krijgt, is het soms lastig om net zoveel aandacht te blijven schenken aan je oudste. Moeder Robin Enan heeft de oplossing: ga eens in de zoveel tijd wat leuks doen met ieder kind afzonderlijk.
‘Nadat mijn dochter werd geboren, ging de aandacht vooral naar haar’, vertelt Robin op haar blog. ‘Ik concentreerde me minder op de behoeften van mijn zoon – zeker toen ook zijn tweede zusje werd geboren. Ik had mijn handen vol, maar hij werd ook steeds zelfstandiger.’
Robin realiseerde zich echter dat haar zoon haar net zo hard nodig heeft als zijn zusjes. ‘Alleen op een andere manier. Ik merkte laatst dat hij het echt nodig had, even één-op-één tijd met mij. Daarom heb ik hem meegenomen naar Disneyland – een trip voor moeder en zoon.’
Lees ook:
‘Wat als ik mijn dochter (2) na de geboorte van haar broertjes niet genoeg aandacht kan geven?’ >
Het werden twee geweldige dagen. ‘We hadden tijd om te ontspannen, lachen, praten en te genieten van elkaars gezelschap zoals we nog nooit eerder hadden gedaan. Ik ontdekte ook nieuwe manieren waarop we op elkaar lijken.’
Volgens Robin zou elke ouder eens in de zoveel tijd iets met haar kind moeten gaan doen. ‘Zonder broers en zusjes. Dat hoeft echt niet een reis naar Disney te zijn, het kan ook iets kleins en dichtbij huis. Er is geen groots gebaar nodig om elk van mijn kinderen eraan te herinneren hoeveel ik van ze hou. Het kan al heel simpel: telefoon en andere apparaten opbergen en gewoon samen zijn.’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen? Volg ons op Facebook.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
