Beeld: Nine IJff
Leena de Wilde (33) is als baby geadopteerd uit India en heeft de bewegingsstoornis cerebrale parese. Ze is samen met Arend-Jan (41) en moeder van Sylvan (2).
“‘Mama!’ roept Sylvan zodra hij iemand in een rolstoel ziet. Soms duwt hij me in mijn lichte sportrolstoel, waarmee ik aan rolstoeldansen heb gedaan. Of hij klimt er zelf in en gaat een rondje rijden. Voor hem is dat ding op wielen doodgewoon. Als hij zich onder de tafel verstopt, kan ik achter hem aan kruipen – mits ik me ergens aan vasthoud.
Ook kan ik met ondersteuning een aantal stappen zetten, maar ik zal wel de rest van mijn leven rolstoelgebonden blijven. Door zuurstofgebrek bij mijn geboorte heb ik een verhoogde spierspanning. Daardoor ben ik stijf en kan ik lastiger bewegen. Iedere dag train ik op een hometrainer mijn arm- en beenspieren. Ik wil namelijk een fitte en onafhankelijke moeder zijn, én blijven.
Lees ook
3x rolstoelvriendelijke uitjes voor kinderen >
In 2007 heb ik meegedaan aan de Mis(s)verkiezing van Lucille Werner, een wedstrijd voor vrouwen met een lichamelijke beperking. Hoewel ik altijd al zelfvertrouwen heb gehad, ben ik door dat programma nog meer gaan inzien dat ik er in mijn rolstoel mag zijn.
Sommige andere kandidaten waren moeder. Omdat ik zelf graag kinderen wilde, was ik nieuwsgierig: hoe doen zij dat? Ze leerden mij vooral creatief en consequent te zijn en duidelijk mijn grenzen aan te geven. Zo had ik in het begin een grondbox: een soort hek op de grond zodat Sylvan de keuken niet in kroop als ik aan het koken was. Ook gebruikte ik een box op wielen en vroeg ik een gezinspas aan om te reizen met de taxi.
Inmiddels wordt Sylvan als peuter wat ondeugender. Zodra hij het op een lopen zet, ben ik snel ter plaatse. Mijn rolstoel is heel wendbaar en anders zorgt mijn adrenaline wel voor extra gas d’r op.
Mensen vragen me weleens of het zwaar is om voor mijn kind te zorgen. Of ze vinden het knap dat ik alles zittend doe. Een mooi compliment, want toegegeven: het is soms echt een uitdaging. Maar tegelijkertijd voelt zo’n opmerking dubbel. Het is net alsof ik moet bewijzen dat ik een moeder kan zijn.
“De wielen zijn mijn benen, maar verder ben ik een moeder als ieder ander.”
Zodra mensen iemand in een rolstoel zien, geven ze er al snel een eigen invulling aan. Zo van: die kan niet veel, laat staan een kind grootbrengen. Ik bewijs graag het tegendeel. De wielen zijn mijn benen, maar verder ben ik een moeder als ieder ander.”
Dit portret staat in Kek Mama 16-2021.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Erina, die spijt heeft van de vasectomie van haar man.
Lang borstvoeding geven, Lieve merkt dat mensen daar nogal wat van vinden. Ook nu haar zoon naar de basisschool gaat. Maar waarom eigenlijk? Waar bemoeien mensen ze zich mee?
In Een Huis Vol krijgen we een kijkje in het leven van de familie Bal, een bijzonder Rotterdams gezin dat al héél wat heeft meegemaakt. Vader Simon Bal deelt nu een prachtig eerbetoon aan zijn nichtjes.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Senna stopte met faken. Ze had het jaren gedaan, maar nu was ze er klaar me. En toen was haar man er ineens ook klaar mee.
Babynieuws! Lieke Martens en haar man Benjamin van Leer verwachten hun tweede kindje.
