Beeld: Nine IJff
Maruschka Vis (34) is samen met Ronald (32) en moeder van Pelle (3). Door een val zit ze sinds haar 29e in een rolstoel.
‘‘‘Kan ik ooit moeder worden?’ Dat was de eerste vraag die ik in het revalidatiecentrum stelde nadat ik door een val een lage dwarslaesie had opgelopen. Simpel gezegd heb ik vanaf mijn navel een verminderd gevoel. Ik heb nog wel wat kracht in mijn bovenbenen, maar mijn onderbenen en voeten voel ik nauwelijks.
Volgens mijn artsen was er niets wat mijn kinderwens in de weg zou kunnen staan. Er was in het revalidatiecentrum zelfs een kinderkamer waar ik met een pop alvast kon leren hoe ik een baby kon verschonen en vervoeren. Op schoot bijvoorbeeld, op een voedingskussen, of door een bakfiets te koppelen aan mijn rolstoel.
Lees ook
3x rolstoelvriendelijke uitjes voor kinderen >
Het eerste jaar met Pelle deed ik met twee vingers in mijn neus. Bijna dan. Alleen als ik hem in bad ging doen schoten Ronald of mijn ouders te hulp. Vooral uit veiligheidsoogpunt, maar ook omdat het nogal omslachtig voor mij was: tien keer met een volle emmer van de kraan naar het badje rijden.
In het begin droeg ik Pelle veel in de draagzak. Handig én goed voor onze bonding. Tegenwoordig zit hij meestal op mijn schoot. Tot hij wat ouder is pas ik zijn vrijheid aan, afhankelijk van waar we zijn. Zo laat ik hem in de speeltuin lekker z’n gang gaan, maar geef ik hem op een onbekende plek de keuze: op schoot of met de armband? Die zit aan mijn en zijn pols, verbonden aan zijn tuigje, zodat hij dicht bij me blijft.
‘Wat fijn dat je op hem mag passen’, zei iemand laatst. Een ander dacht een keer dat ik een pop in mijn draagzak droeg. Ik weet dat mensen me niet proberen te kwetsen, dus leg ik zo’n opmerking vrij snel naast me neer. Wel leg ik altijd uit dat het mijn eigen kind is. Ik vind het belangrijk om mensen duidelijk te maken dat je als ouder in een rolstoel heel veel wél kunt. Pelles kamer opruimen, voorleesmoeder zijn op school of met hem basketballen.
Ik heb het geluk dat ik dankzij het gevoel in mijn romp en bovenbenen gemakkelijk een transfer kan maken. Mezelf bijvoorbeeld met één arm vanuit mijn rolstoel op bed tillen terwijl ik met de ander Pelle vasthoud. Zelfs nu hij twaalf kilo is lukt dat nog prima – en ik train er meteen mijn buikspieren mee. Wat heet: in de rolstoel heb ik een mamabuikje, maar als ik rechtop sta een fraai wasbordje.”
Dit portret staat in Kek Mama 16-2021.
Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Een huis vol kinderen, kleinkinderen en gezelligheid: André Hazes kan zich dat helemaal voorstellen. De zanger heeft al zoon Dré uit zijn eerdere relatie met Monique Westenberg, maar hoopt in de toekomst ook kinderen met zijn vriendin Noa Braaf te krijgen.
Een naam kies je meestal voor het leven, maar soms loopt het anders. Toen Linda’s* zoon zijn eigen naam begon uit te spreken, bracht hij zijn ouders op een ander idee.
André Hazes kijkt met een heel ander gevoel naar zijn leven dan een paar jaar geleden. In zijn podcast ADHAZES vertelt de zanger aan zijn zus Roxeanne Hazes dat hij zich op dit moment gelukkiger voelt dan ooit.
Vera begrijpt dat haar moeder een grens trekt bij het oppassen op haar neefje en nichtje, maar vindt het moeilijk dat haar eigen kinderen daar ook de gevolgen van ondervinden.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Colinda, die in de buurt bekend staat als een arrogante vrouw. Maar dat is ze helemaal niet.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
