Waar kinderen het eerst de hele dag over ‘six seven’ hadden, gaat het nu ineens over ‘41’. Als ouder vraag je je misschien af: waar hebben ze het over? Geen zorgen: wij leggen het je uit.
Lees verder onder de advertentie
Net als bij six seven betekent 41 eigenlijk niets. Het is een soort grapje waarmee kinderen laten zien dat ze bij de groep horen. De term komt uit een rap van Blizzi Boi, waarin hij zingt over 41 auto’s en 41 doelen. Op TikTok werd dat opgepikt en al snel ontstond er een bijbehorende dans: handen voor de borst heen en weer bewegen, een omgekeerde versie van de six seven-dans.
Voor de meeste kinderen is 41 gewoon een grappige uitdrukking. Het is hun manier om te laten zien dat ze dezelfde humor en interesses delen. Door mee te doen, voelen ze zich onderdeel van een groep. Het gaat dus niet om de betekenis van het woord, maar om het meedoen aan deze trend.
Waar moet je als ouder op letten?
Hoewel het onschuldig klinkt, komt 41 uit een lied met expliciete teksten, die misschien niet geschikt zijn voor kinderen. Het is daarom goed om eens te vragen waar je kind het vandaan heeft en wat ze ervan vinden. Gebruik het vooral als een kans om te praten over social media, memes en waarom sommige dingen viraal gaan. Want achter die simpele grapjes schuilt vaak een behoefte om erbij te horen.
Lees verder onder de advertentie
En dan nog even over six seven
Wie de betekenis van six seven gemist heeft: het begon als een fragment uit het rapnummer Doot Door van rapper Skrilla, waarin hij steeds opnieuw six seven zingt. Ook ging er een video viraal waarin een kind tijdens een voetbalwedstrijd six seven in de camera roept. Vanaf dat moment verspreidde de meme zich razendsnel, en hoor je het kinderen overal herhalen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.