Als je twee kinderen van hetzelfde geslacht hebt en je bent weer zwanger, dan stellen mensen je automatisch de vraag: ‘O, probeer je nu een meisje te krijgen?’. Of: ‘Nou, nu hopen jullie zeker dat dit een jongetje wordt?’.
‘Ongeveer negen jaar geleden was ik zwanger van mijn eerste kind. Het was een verrassing en het was spannend. Hoe zou ons leven worden? Hoe zou het onze relatie veranderen? En natuurlijk vroeg ik het me meteen af: wordt dit een jongen of een meisje?’.
Lacey had het gevoel dat ze zwanger was van een dochter en dat gevoel klopte. Bij de 20-wekenecho werd haar vermoeden bevestigd. Haar man is brandweerman en volgens Lacey maakte het geslacht van hun kind hem nooit zo uit. ‘Hij was dolblij dat hij vader werd. Lyla werd geboren en mijn man was verliefd op haar. Maar we kochten wel genderneutrale kleding, voor het geval ons volgende kind wél een jongen zou worden. Ik kon me ergens wel voorstellen dat hij met zijn beroep graag een zoon zou willen’.
Lees verder onder de advertentie
Toen kreeg Lacey al de nodige opmerkingen naar haar hoofd geslingerd. ‘Oh, nou ja, misschien is de volgende wel een jongen!’. En ook: ‘Ach, je kunt het toch nog een keer proberen?’. Lacey: ‘Alsof we hadden gefaald als ouders omdat we een dochter kregen.’
Twee jaar later was ze weer zwanger en ze voelde zich dit keer anders. Ze bleef het maar horen: ‘Wat zou het leuk zijn als je na een dochter nu een zoon krijgt!’. Maar het werd weer een meisje: Vivian. ‘We waren een blij gezin, maar mensen konden het niet laten om te vragen of we nog voor een derde gingen. En of we dan maar hoopten op een jongen. Ik snap het niet: waarom zouden mensen met kinderen van hetzelfde geslacht daarna een kind van het andere geslacht willen? Wat maakt het uit? Het gaat er toch om hoe je kinderen opgroeien, wat voor mensen het worden?’
Lees verder onder de advertentie
Belachelijk
Toen Vivian voor de derde keer zwanger was en haar omgeving vertelde dat het een meisje werd, kreeg ze nog meer opmerkingen. ‘Ze zeiden dingen als: ‘Oh, je arme man! Drie dochters!’. Alsof ik het niet goed had gedaan als moeder. Als ik eraan terugdenk vind ik het echt belachelijk. Dus daarom wil ik iedereen vragen om deze goedbedoelde grapjes voor zich te houden. Vraag niet zomaar aan ouders met een kind of meerdere kinderen van hetzelfde geslacht of ze hopen op juist een jongen of nu juist een meisje. Het boeit namelijk niet. Vraag liever aan die ouders hoe mooi het is om gezonde kinderen te mogen opvoeden.’
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.