Beeld: Getty Images
Slapeloze nachten, een kort lontje en brainfog: eenvoudiger om een kersverse ouder-blunder te begaan kan het bijna niet worden.
Kelly (36), moeder van Bohdi (1,5 jaar):
“Ik heb Bodhi altijd op verzoek gevoed, aan de borst kon ik hem ook goed troosten. Soms was hij na een paar slokjes alweer tevreden. Zo ook toen ik de bel hoorde gaan, omdat er een pakket werd bezorgd. Ik legde Bodhi in de box en liep door naar de gang.
Toen ik de voordeur opende, zag ik de ogen van de bezorger steeds groter worden. Hij wist niet waar hij moest kijken. Dat snapte ik toen ik ontdekte dat mijn borst nog bloot uit mijn bloes hing. Heel even schoot door mij heen dat ik wilde uitleggen hoe het zat. Maar ik besloot dat zwijgen en lief lachen de beste oplossing was.”
Maud (34), moeder van Tim (6) en Ivy (6 maanden):
“Na een dag vol vergaderingen op kantoor kwam ik met het zweet op mijn bovenlip op de crèche aangereden. Bleek de Maxi-Cosi nog thuis te staan. Op de achterbank van mijn auto stond nog een rieten mandje dat ik eigenlijk naar de kringloop had willen brengen, Ivy paste er nog net in. Dan maar zo mee.”
Lees ook – Heerlijke papa-blunders: ‘Ik heb de afkeurende blikken in de speeltuin maar genegeerd’ >
Elise (33), getrouwd met Maarten (38) en moeder van Lieve (5 maanden):
“De combinatie van hormonen en slapeloze nachten na de geboorte van Lieve zorgden op den duur voor een kort lontje. Dus toen mijn goede vriendin Yvette met haar gezin langskwam, parkeerde ik Lieve beneden bij de mannen en nam Yvette met een smoes mee naar de babykamer.
Ik moest even stoom afblazen en ging helemaal los over Maarten. Dat hij zo lekker naar z’n werk ging overdag, dat ik ook weleens vrij wilde zijn van zorgen, wassen, voeden, verschonen, sussen en ga zo maar door. Yvette knikte begripvol, als ervaren moeder wist ze exact waar ik het over had.
“Ik moest even stoom afblazen en ging helemaal los over Maarten”
Opgelucht liepen we na tien minuten naar beneden. Dat fijne gevoel duurde overigens niet lang want toen ik in de keuken de borrelplank wilde klaarmaken, zag ik tot mijn schrik het lampje van de babyfoon branden, die had al die tijd aangestaan. De mannen repten met geen woord over mijn relaas, maar hun blikken zeiden genoeg: een mix van medelijden en een ingehouden lach. Ik schaamde me kapot.”
Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
