Beeld: Canva
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Erica: “Mijn dochter Noor ontmoette haar vriendje Sem afgelopen zomer tijdens onze vakantie. Het klikte eigenlijk meteen tussen die twee. Wij maakten daardoor ook kennis met zijn ouders en hebben tijdens de vakantie regelmatig met hen gesproken. Dat geeft mij een prettig gevoel, want ik weet bij wie mijn dochter is.
Inmiddels zijn Noor en Sem een half jaar samen. Voor een verkering op deze leeftijd nemen ze het behoorlijk serieus. Het enige onhandige is de afstand. Met de trein zijn ze ongeveer anderhalf uur onderweg om elkaar te zien. Even na school bij elkaar langsgaan zit er dus niet in.
Daarom vroeg Noor laatst of ze een keer bij Sem mocht blijven slapen. Voor mij kwam die vraag niet helemaal onverwacht. Als ze op zaterdag naar hem toe gaat en dezelfde avond weer terug moet, is ze drie uur onderweg. Blijft ze slapen, dan hebben ze veel meer tijd samen en hoeft ze ’s avonds niet alleen met de trein terug.
Ik heb daar eigenlijk geen grote bezwaren tegen. Ik ken Sem, ik ken zijn ouders en ik vertrouw mijn dochter. Natuurlijk weet ik ook dat twee verliefde vijftienjarigen niet de hele avond braaf met een bordspel aan tafel zullen zitten. Daar ben ik niet naïef in. Juist daarom praat ik liever open met Noor over verliefdheid, grenzen en seks dan dat ik doe alsof dat allemaal pas vanaf haar achttiende bestaat. Mijn man denkt daar alleen totaal anders over.
Toen ik vertelde dat ik het prima zou vinden als Noor bij Sem bleef slapen, was hij meteen duidelijk. Vijftien jaar vindt hij veel te jong voor een logeerpartij bij een vriendje. Volgens hem geven we daarmee toestemming voor dingen waar zij volgens hem nog niet aan toe zou moeten zijn. Hij vindt bovendien dat er een verschil zit tussen een middag samen doorbrengen en samen de nacht doorbrengen.
Daar kan ik ergens best inkomen, maar tegelijkertijd vraag ik me af wat we precies voorkomen door haar om elf uur weer op de trein te zetten. Daar botsen we dus behoorlijk over. Ik wil zijn gevoel niet zomaar aan de kant schuiven. Hij is net zo goed haar vader en we moeten dit soort grenzen samen bepalen. Tegelijkertijd vind ik het lastig om tegen Noor nee te zeggen als mijn belangrijkste reden daarvoor eigenlijk is dat haar vader het niet wil.
Noor begrijpt er ondertussen weinig van. Ze weet dat wij Sem en zijn ouders kennen en vraagt waarom wij haar wel vertrouwen om alleen anderhalf uur met de trein naar hem toe te reizen, maar niet om daar te blijven slapen. En eerlijk gezegd vind ik dat best een goede vraag. Tegelijkertijd snap ik mijn man ook. Vijftien is jong en als we eenmaal ja zeggen, kunnen we dat niet zomaar weer terugdraaien. Bovendien gaat het niet alleen om vertrouwen. We moeten ook bepalen waar wij als ouders de grens willen leggen.
Dus zitten mijn man en ik nu lijnrecht tegenover elkaar. Ik denk dat openheid en vertrouwen uiteindelijk meer opleveren dan verbieden. Hij vindt dat sommige dingen simpelweg nog even kunnen wachten. Wat zouden jullie doen? Je vijftienjarige dochter bij haar vriend laten slapen als je hem en zijn ouders goed kent, of is vijftien daarvoor echt te jong?”
Nog zo’n opvoeddilemma waar ouders flink over kunnen verschillen: Joline kan sinds haar bevalling haar hond niet meer luchten of zien en denkt er zelfs over om hem weg te doen. Moet ze nog even afwachten of een moeilijke beslissing nemen? Je leest het hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’