opvoedblunders
Beeld: Shutterstock

Zo komisch, die blooperfilmpjes op YouTube. Maar als je door drukte of pure warhoofderigheid de ster in je eigen blooper wordt, kun je er misschien minder hard om lachen.

Inge (37): “Als mijn buurvrouw en ik met onze kinderen naar de speeltuin gaan, nemen we vaak de halve straat mee. Kunnen wij prima handelen. En daar hoeven we verrassend weinig voor te doen: zij spelen, wij kletsen bij op een kleedje. Het gaat altijd goed. Na een middag spelen trommelen we alle kinderen weer op, snel scannen en tellen, niemand zijn fietssleutel kwijt, dan kunnen we dus op naar huis.

Article continues after the ad

Tot ik op een middag een van de kinderen nogal bedenkelijk naar het lege zadeltje voor op mijn fiets zag kijken, voor ze zachtjes zei: ‘Ehh Inge, volgens mij vergeten we iets.’ Ai, daar had mijn dochter moeten zitten. Heel ver waren we overigens niet gekomen zonder haar. Toen ze ons zag vertrekken, zette ze een keel op. Tot we thuis waren, heeft ze zitten krijsen dat we haar waren vergeten. En ik dacht nog wel dat we alle koppies hadden geteld. Eén, twee… te veel om te tellen dus.”
 

Koffie speciaal

Hanna (35): “Korte nachten, hollen naar school en nog snel een bakkie thuis voor ik naar mijn werk ga. Als ik zie dat de koffiebonen op zijn, grijp ik al pratend tegen mijn man naar een voorraadbus en vul de machine met muesli in plaats van bonen. Ook goedemorgen...”
 

Een tijger in de trein

Marije (36): “Wat was ik blij toen het themafeest in het buurthuis geslaagd was. Wekenlang had ik me voorbereid op George in the Jungle. Alles en iedereen was in dat thema gestyled, inclusief geschminkte gezichten. Voldaan pakte ik de trein naar huis. Mijn medereizigers keken me met opgetrokken wenkbrauwen aan. In de weerkaatsing van het raam werd ik aangestaard door een tijger. Vergeten af te schminken.”
 

Klein gespuis

Diana (30): “Terwijl ik in de Hema mijn boodschappen bij elkaar scharrelde, speelde mijn dochter eindeloos met de sluiting van het tuigje in de kinderwagen. Dacht ik. Want toen ik de winkel uitliep en het alarm afging, ontdekte ik dat ze van alles in de voetenzak had gekieperd. Van speelgoed tot kaarsen en een knuffel.
 

Lees ook
Oeps, #datgingffmis: deze moeders delen hun (pijnlijke) blunders >

 

Creatieve oplossing

Hella (31): “Na een wandeling in het park met onze pasgeboren baby, zou ik mijn man treffen in een koffietentje voor de lunch. Ik kwam als eerste aan, Melle sliep nog in zijn wagen. Ik bestelde koffie en zette vast alles klaar voor zijn voeding. Melkpoeder, kokend en koud water en… Hoe vaak ik mijn giga luiertas ook omkieperde, zijn fles had ik er toch echt niet in gestopt. Aan de bar vroeg ik of ze daar misschien een fles hadden. Helaas. Maar de kok wilde wel met me meedenken. Dus toen mijn man even later binnenkwam, zat ik onze zoon te voeden met een slagroomspuit.”
 

Nieuwe mode, mam?

Janna (42): “Elke ochtend staan we om acht uur buiten, klaar om naar school te gaan. Tassen mee, jassen aan en op de fiets. Altijd is het rennen en vliegen om op tijd te zijn. En soms gaat er dan wat mis. Ik had het niet in de gaten, maar mijn oudste dochter wel: ‘Mam, ehhhh, ik weet niet hoor. Maar waarom heb je twee verschillende schoenen aan?’”
 

Oeps...

Marlies (47): “Gehaast kwam de vader binnen op het kinderdagverblijf waar ik werkte. Terwijl ik op de bank een baby de fles zat te geven, zag ik hoe hij gezellig tegen een kind stond te kletsen voor hij het oppakte om mee naar huis te nemen. Net op tijd zei ik: ‘Ik wil niet vervelend doen, maar die is niet van jou. En als je de luier opendoet, zie je waarom’. Hij had een jongetje in zijn armen, maar kwam zijn dochter ophalen. Die vader schaamde zich kapot en bleef me vragen dit nooit aan zijn vrouw te vertellen.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama 03-2020.


 

Meer persoonlijke verhalen? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >