5 gewoontes die verraden dat je als kind emotioneel iets hebt gemist

Auteur

Sanne van Duijn

Je had eten, schone kleren en ouders die misschien keurig langs de lijn stonden. Toch kan er emotioneel iets hebben ontbroken. Bolde beschrijft verschillende gewoontes die kunnen ontstaan wanneer je als kind niet de aandacht, bevestiging of emotionele steun kreeg die je nodig had. Dat betekent niet meteen dat je ouders niet van je hielden. Ze kunnen simpelweg liefde hebben gegeven op een manier die niet helemaal aansloot bij jouw behoeften. Herken je jezelf hierin?

1. Je bedankt mensen voor heel normale dingen

Een vriendin haalt je ergens op en jij bedankt haar drie keer. Je partner onthoudt hoe je je koffie drinkt en je bent bijna ontroerd. Zo’n reactie kan ontstaan wanneer persoonlijke aandacht vroeger niet vanzelfsprekend was.

Misschien zorgden je ouders praktisch gezien prima voor je, maar werd er minder gevraagd naar je dag, je gevoelens of de dingen die voor jou belangrijk waren. Als iemand nu wél goed oplet en iets voor je doet, kan dat daardoor als een enorm gebaar voelen.

2. Je kiest een partner die op een vertrouwde manier van je houdt

Je partner is er voor je, regelt dingen en staat klaar wanneer het nodig is. Toch mis je soms warmte of emotionele verbinding. Psycholoog Joanne Bagshaw stelt dat emotionele verwaarlozing in de jeugd invloed kan hebben op hoe je later relaties aangaat.

Wanneer je niet goed hebt geleerd wat je emotioneel nodig hebt, kan het lastiger zijn om dat in een relatie te herkennen of uit te spreken. Wat je wél kent? De vorm van liefde waarmee je bent opgegroeid. En vertrouwd kan soms heel aantrekkelijk voelen, ook als het niet helemaal is wat je nodig hebt.

3. Je weet vaak niet wat je zelf wilt

“Waar wil jij eten?” En daar ga je. Alsof je ter plekke een beslissing over de rest van je leven moet nemen. Wanneer je ouders vroeger veel voor je bepaalden en weinig naar jouw voorkeur vroegen, kan het moeilijker zijn om later te ontdekken wat jíj eigenlijk wilt.

Je bent misschien vooral goed geworden in kijken naar wat anderen nodig hebben. Dat kan bij kleine keuzes spelen, maar ook bij grotere beslissingen. Je aanpassen aan anderen gaat vanzelf, je eigen voorkeur uitspreken een stuk minder.

4. Oprechte aandacht maakt je ongemakkelijk

Iemand vraagt hoe het met je gaat. Jij zegt “goed”. Diegene vraagt vervolgens: “Nee, hoe gaat het écht?” en ineens lijkt wegrennen een prima optie. Als aandacht voor je emoties vroeger vaak leidde tot een preek, advies of de zorgen van je ouders, kun je volgens het artikel hebben geleerd dat het niet altijd prettig is wanneer iemand te dichtbij komt. Daardoor kan oprechte belangstelling later ongemakkelijk voelen, zelfs als iemand alleen maar naar je wil luisteren.

5. Je hebt het gevoel dat je liefde moet verdienen

Een goed rapport leverde complimenten op. Een mooie sportprestatie ook. Maar gewoon een middag op de bank hangen omdat je best een leuk mens bent? Daar stond vermoedelijk niemand voor te klappen.

Als waardering vroeger vooral gekoppeld was aan prestaties, kan het gevoel ontstaan dat je eerst iets moet dóén voordat je liefde of erkenning verdient. Daardoor kun je als volwassene moeite hebben met rust, complimenten of het idee dat iemand van je houdt zonder dat daar een prestatie tegenover staat.

Natuurlijk betekent één herkenbaar punt niet automatisch dat er sprake was van emotionele verwaarlozing. Deze signalen zijn geen diagnose en zeggen ook niet dat je ouders niet van je hielden. Ze kunnen wél iets vertellen over wat je als kind nodig had en misschien niet altijd hebt gekregen.

Merk je dat je bepaalde zorgen uit je eigen jeugd nu anders wilt aanpakken bij je kind? Praten kan al helpen. Maar hoe begin je een gesprek over lastige onderwerpen als pesten, online onveiligheid of oorlog? In dit artikel lees je hoe je dat aanpakt.

Bron: Bolde

Kek Mama leesdeals

Lees Kek Mama nu met korting of luxe cadeau

Ga voor me-time