Floor: ”Mijn ouders weigeren de naam van mijn zoon goed uit te spreken omdat ze hem ‘aanstellerig’ vinden”

Spaanse uitspraak Beeld: Canva
Marieke Melissen
Marieke Melissen
Leestijd: 3 minuten

Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.

Lees verder onder de advertentie

De naam Floor is gefingeerd. Deze moeder deelt anoniem haar verhaal.

We waren meteen verliefd

Tijdens mijn zwangerschap hebben mijn vriend en ik eindeloos namen besproken. Mijn vriend heeft Spaanse roots en we vonden het allebei mooi als daar iets van terug zou komen in de naam van onze zoon. Tegelijkertijd wilden we een naam die ook hier goed bij hem zou passen.

Op een avond kwam mijn vriend met Joaquin. We waren eigenlijk meteen om. We vonden hem stoer, internationaal en door de Spaanse achtergrond van mijn vriend voelde de naam ook persoonlijk. Voor ons was het vanzelfsprekend dat we hem op z’n Spaans zouden uitspreken.

Mijn moeder moest de naam eerst drie keer herhalen en mijn vader vroeg meteen waarom we niet gewoon een naam hadden gekozen “die iedereen normaal kan uitspreken”. Ik kon er toen nog wel om lachen. Het was ook even wennen.

”Wij gaan toch niet ineens Spaans praten?”

Na zijn geboorte merkte ik alleen dat mijn ouders helemaal niet probeerden om aan de uitspraak te wennen. Ze maakten er iedere keer hun eigen, heel Nederlandse versie van. In het begin verbeterde ik ze gewoon. Mijn moeder herhaalde het soms goed om hem vijf minuten later alweer anders uit te spreken.

Lees verder onder de advertentie

Op een gegeven moment vroeg ik waarom ze er zoveel moeite mee hadden. Mijn vader begon te lachen. “Wij gaan toch niet ineens Spaans praten omdat jullie zo nodig zo’n naam moesten kiezen?” Dat schoot bij mij behoorlijk verkeerd.

Ik dacht dat het vanzelf zou stoppen

Toch heb ik er lange tijd geen groot punt van gemaakt. Mijn ouders zijn gek op hun kleinzoon en verder zijn ze ontzettend lieve opa en oma. Ik had geen zin om iedere keer als we bij hen waren een discussie over zijn naam te beginnen. Bovendien dacht ik: als Joaquin straks wat ouder is, stopt het vanzelf. Dat gebeurde dus niet.

Lees verder onder de advertentie

Toen was ik er klaar mee

Ik weet dat het misschien iets kleins lijkt. Maar dit is zijn naam. Niet een ingewikkeld woord waarvan je zelf mag bepalen hoe je het uitspreekt.

Ik heb mijn vader daarom gezegd dat ik wil dat ze voortaan gewoon proberen zijn naam goed uit te spreken. Zijn reactie: dat ik me niet zo moest aanstellen. Volgens hem hebben wij zelf voor een “aanstellerige buitenlandse uitspraak” gekozen en kunnen we vervolgens niet verwachten dat iedereen daarin meegaat. Mijn moeder vond dat ik het veel te groot maakte. “Hij weet toch dat we hem bedoelen?”

Lees verder onder de advertentie

Het gaat me niet om een accent

Natuurlijk verwacht ik niet dat mijn ouders ineens met een perfect Spaans accent aan tafel zitten. Daar gaat het me helemaal niet om. Als ze moeite hadden met de uitspraak en het simpelweg niet goed voor elkaar kregen, zou ik er waarschijnlijk geen seconde wakker van liggen.

Maar ze kunnen het wel. Ze willen het gewoon niet omdat ze onze keuze overdreven vinden. Mijn vriend vindt inmiddels dat ik mijn ouders veel eerder had moeten aanspreken. Zelf twijfel ik soms nog of ik inderdaad van iets kleins een groot probleem maak.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk op Mamaplaats.nl. Nog niet uitgelezen? Op Mamaplaats vind je nog veel meer herkenbare, persoonlijke en eerlijke verhalen over het moederschap en gezinsleven.

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail