Van grappige uitspraken en peuterlogica tot kleine blunders en onverwacht ontroerende momenten: we vroegen vijf pedagogisch professionals naar een verhaal dat ze nooit meer vergeten.
Sanne: “Hij was nog geen drie en ik gaf ‘m zijn banaan. Zoals ik dat al honderd keer had gedaan. Ineens keek hij me aan zoals alleen peuters dat kunnen: alsof ik geen idee had waar ik mee bezig was. ‘Nee hoor’, zei hij terwijl hij de banaan uit m’n hand griste. Vervolgens gaf hij me een complete demonstratie. Banaan omdraaien, dáár beginnen, rustig pellen. Ondertussen keek hij af en toe even op om te controleren of ik het wel begreep. Aan het eind gaf hij de banaan terug. ‘Zo. Nu kun je het voortaan goed doen.’ Ik ben blijkbaar op mijn 36e nog bijgeschoold in bananen pellen.”
Daan: “De kinderen hadden wekenlang geknutseld voor Moederdag. Verf, glitters, handafdrukken, de hele shebang. Én natuurlijk een foto van zichzelf in het midden. Tijdens het drukke ophaalmoment gaf ik de cadeautjes mee aan de ouders. Niets aan de hand, dacht ik. Tot er op Moederdag een bericht binnenkwam in de ouder-app. ‘Volgens mij lijkt mijn zoon vandaag ineens heel erg op iemand anders.’ Ik wist meteen hoe laat het was. Omdat alles netjes was ingepakt, had ik per ongeluk twee knutsels omgewisseld. Gelukkig konden beide moeders er hard om lachen en
hebben we na het weekend alsnog een mini-ruilactie gedaan. Sindsdien controleer ik de foto’s nét iets vaker voordat een knutselwerk de deur uitgaat.”
Sylvana: “Tijdens de lunch vroeg ik aan een groepje peuters wat ze later wilden worden. Dierenarts, politieagent, prinses: de bekende antwoorden kwamen voorbij. Tot één jongen heel overtuigd zei: ‘Ik word later speeltuininspecteur.’ Ik vroeg wat een speeltuininspecteur precies doet. Hij keek me aan alsof dat toch wel héél logisch was. ‘Dan moet je alle glijbanen testen. Elke dag.’ Eerlijk is eerlijk, ik kon geen speld tussen zijn carrièreplan krijgen.”
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Wilma: “Een meisje uit mijn groep ging na de zomer naar de basisschool. Op haar laatste dag kwam ze me nog één keer een knuffel geven. ‘Ik ga je wel een beetje missen’, zei ze. Ik zei dat ik haar ook ging missen en terwijl ik haar nog even stevig vasthield, trok ze zich los. ‘Maar niet elke dag hoor.’ Ach ja, eerlijkheid duurt het langst.”
Jelina: “Een meisje zat een familieportret te tekenen. Mama, papa, haar broertje… en toen tekende ze mij erbij. Ik zei lachend: ‘Volgens mij hoor ik helemaal niet bij jullie gezin.’ Ze keek me serieus aan. ‘Jawel hoor. Jij bent van de opvang. Dat is ook een beetje thuis.’ Daarna ging ze weer rustig verder met kleuren alsof ze niets bijzonders had gezegd. Daar had ze zelf waarschijnlijk geen idee van.”
Dat een kind de opvang ‘ook een beetje thuis’ noemt, zegt misschien wel alles. Bij Basker kinderopvang draait het om een plek waar kinderen zich vertrouwd voelen, zichzelf kunnen zijn en alle ruimte krijgen om te ontdekken.
Geen dag op de opvang verloopt volgens plan. Gelukkig maar. Want juist tussen de
boterhammen, knutselwerkjes, knuffels en peuterlogica ontstaan de verhalen die nog jaren blijven hangen. Dat is precies wat Basker zo bijzonder maakt. Kinderen krijgen er de ruimte om te ontdekken, te spelen, vriendjes te maken en vooral helemaal zichzelf te zijn. In zo’n omgeving ontstaan vanzelf de mooiste herinneringen én de leukste verhalen.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Basker.
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Naomi (31) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (34). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (4). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare kleuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Opa en oma die iedere woensdag klaarstaan, de kinderen uit school halen en ook nog inspringen als er eentje ziek is: voor veel gezinnen is het goud waard. Maar al dat oppassen heeft ook een keerzijde. Steeds meer grootouders raken uitgeput.
Marloes werkt inmiddels zo’n twintig jaar in het onderwijs. Toen haar dochter Femke (6) net op school zat, koos ze er bewust voor om haar kinderen niet op haar eigen school te laten zitten. Ze wilde werk en privé gescheiden houden. Toch stond ze op een dag ineens voor de klas van haar eigen dochter. […]
Een gezellig eerste bezoekje aan de kinderboerderij met haar zoontje Thijmen liep voor Charlotte nét even anders dan gepland. Eén nieuwsgierige dreumes, een stel groene regenlaarsjes en een iets te enthousiaste geit bleken namelijk geen geweldige combinatie. En alsof een kind onder de modder nog niet onhandig genoeg was, stond er daarna ook nog een […]
