Van grappige uitspraken en peuterlogica tot kleine blunders en onverwacht ontroerende momenten: we vroegen vijf pedagogisch professionals naar een verhaal dat ze nooit meer vergeten.
Sanne: “Hij was nog geen drie en ik gaf ‘m zijn banaan. Zoals ik dat al honderd keer had gedaan. Ineens keek hij me aan zoals alleen peuters dat kunnen: alsof ik geen idee had waar ik mee bezig was. ‘Nee hoor’, zei hij terwijl hij de banaan uit m’n hand griste. Vervolgens gaf hij me een complete demonstratie. Banaan omdraaien, dáár beginnen, rustig pellen. Ondertussen keek hij af en toe even op om te controleren of ik het wel begreep. Aan het eind gaf hij de banaan terug. ‘Zo. Nu kun je het voortaan goed doen.’ Ik ben blijkbaar op mijn 36e nog bijgeschoold in bananen pellen.”
Daan: “De kinderen hadden wekenlang geknutseld voor Moederdag. Verf, glitters, handafdrukken, de hele shebang. Én natuurlijk een foto van zichzelf in het midden. Tijdens het drukke ophaalmoment gaf ik de cadeautjes mee aan de ouders. Niets aan de hand, dacht ik. Tot er op Moederdag een bericht binnenkwam in de ouder-app. ‘Volgens mij lijkt mijn zoon vandaag ineens heel erg op iemand anders.’ Ik wist meteen hoe laat het was. Omdat alles netjes was ingepakt, had ik per ongeluk twee knutsels omgewisseld. Gelukkig konden beide moeders er hard om lachen en
hebben we na het weekend alsnog een mini-ruilactie gedaan. Sindsdien controleer ik de foto’s nét iets vaker voordat een knutselwerk de deur uitgaat.”
Sylvana: “Tijdens de lunch vroeg ik aan een groepje peuters wat ze later wilden worden. Dierenarts, politieagent, prinses: de bekende antwoorden kwamen voorbij. Tot één jongen heel overtuigd zei: ‘Ik word later speeltuininspecteur.’ Ik vroeg wat een speeltuininspecteur precies doet. Hij keek me aan alsof dat toch wel héél logisch was. ‘Dan moet je alle glijbanen testen. Elke dag.’ Eerlijk is eerlijk, ik kon geen speld tussen zijn carrièreplan krijgen.”
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
Wilma: “Een meisje uit mijn groep ging na de zomer naar de basisschool. Op haar laatste dag kwam ze me nog één keer een knuffel geven. ‘Ik ga je wel een beetje missen’, zei ze. Ik zei dat ik haar ook ging missen en terwijl ik haar nog even stevig vasthield, trok ze zich los. ‘Maar niet elke dag hoor.’ Ach ja, eerlijkheid duurt het langst.”
Jelina: “Een meisje zat een familieportret te tekenen. Mama, papa, haar broertje… en toen tekende ze mij erbij. Ik zei lachend: ‘Volgens mij hoor ik helemaal niet bij jullie gezin.’ Ze keek me serieus aan. ‘Jawel hoor. Jij bent van de opvang. Dat is ook een beetje thuis.’ Daarna ging ze weer rustig verder met kleuren alsof ze niets bijzonders had gezegd. Daar had ze zelf waarschijnlijk geen idee van.”
Dat een kind de opvang ‘ook een beetje thuis’ noemt, zegt misschien wel alles. Bij Basker kinderopvang draait het om een plek waar kinderen zich vertrouwd voelen, zichzelf kunnen zijn en alle ruimte krijgen om te ontdekken.
Geen dag op de opvang verloopt volgens plan. Gelukkig maar. Want juist tussen de
boterhammen, knutselwerkjes, knuffels en peuterlogica ontstaan de verhalen die nog jaren blijven hangen. Dat is precies wat Basker zo bijzonder maakt. Kinderen krijgen er de ruimte om te ontdekken, te spelen, vriendjes te maken en vooral helemaal zichzelf te zijn. In zo’n omgeving ontstaan vanzelf de mooiste herinneringen én de leukste verhalen.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met Basker.
Achter iedere moeder schuilt óók gewoon een vrouw. In Rollebollen delen moeders hun meest persoonlijke verhalen over seks, verlangen, liefde en alles wat zich afspeelt als de slaapkamerdeur dichtgaat. Deze week Karin, die er door een ontzettend ongemakkelijke situatie achter kwamen dat de wandjes van de hotelkamer wel erg dun bleken.
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Noor (34), samen met Jens (36), moeder van Liv (4) en Sam (1,5).
Voor ouders is het zo’n moment waarop je hart een klein sprongetje maakt én je je afvraagt waar de tijd gebleven is. Ook bij de familie Cudogham uit Een huis vol is het zover: Twiggy laat de basisschool achter zich en begint aan een heel nieuw avontuur op de middelbare school.
Soms pakken bepaalde keuzes bijzonder ongunstig uit. Bij Sandra pakte een ritje naar het tuincentrum wel érg duur uit, nadat ze een boete kreeg van bijna 300 euro.
Even opletten als je de afgelopen maanden in Frankrijk condooms hebt gekocht. Zo’n 300.000 exemplaren zijn mogelijk niet veilig en worden teruggeroepen.
Een halve Kinder Bueno in een broodtrommel: onschuldig tussendoortje of vragen om gedoe? In de schoolapp van Amy ontstond er een flinke discussie over wat kinderen wel en niet mee naar school zouden mogen krijgen.
