Het kan de beste overkomen: ineens bungel je financieel aan een draadje. Kun je geen rekening meer betalen of nog erger: zwerf je met je kind van huis naar huis.
Lees verder onder de advertentie
Saskia (43), moeder van Alex (12).
“Ik stond voor de keuze: een extra lening nemen of de stekker uit mijn cadeauwinkel trekken. Nou ja, eigenlijk was het niet echt een keuze. De zaken liepen slecht. Er kwam bijna geen geld binnen. Ik kon niks inkopen: alles wat ik verdiende, ging rechtstreeks naar mijn eigen portemonnee, voor de hypotheek, de vaste lasten. Klanten verloren hun interesse voor die halflege winkel. De stekker moest eruit.
Lees verder onder de advertentie
Net genoeg
Ik bleef achter met niets – zelfs mijn eigen huis was leeg want ik had mijn complete huisraad in de winkel verkocht. Ik solliciteerde me suf en kreeg een baantje in een restaurant. Salaris: € 900 per maand, net genoeg voor de hypotheek. Boodschappen deed ik van de fooien of van een briefje van vijftig dat ik toegestopt kreeg van lieve mensen op het schoolplein.
Lees verder onder de advertentie
Proactief blijven communiceren
Mijn truc: eens in de zoveel tijd contact opnemen met instanties. Dan belde ik de Nuon om te vertellen dat ik nu niet kon betalen, maar over drie maanden wel. Waren zij tenminste drie maanden van mijn nek. Als je maar proactief blijft communiceren, dan willen die instanties best meewerken. Maar goed, de keer daarop belde ik de zorgverzekeraar met hetzelfde verhaal. En ondertussen had ik geen stuiver. De schulden stapelden zich met honderden euro’s tegelijk op. De meeste mensen hebben geen idee. Sommige vrienden zie ik niet meer, omdat ik geen geld heb om langs te komen. Vind ik best confronterend, want kennelijk zoeken ze mij ook niet op nu ik even uitcheck.
Echt goede vriendinnen weten wel van mijn situatie, die zitten dan naast me als ik weer zo’n stom telefoontje naar de Nuon moet voeren. Ik schaam me niet, maar voel me vreselijk. Het zit niet in mijn aard niet te betalen wat ik moet betalen. Ik zou het liefst met een banjo op de hoek van de straat gaan staan om het geld bij elkaar te rammelen. Het enige van waarde wat ik nog heb, is de lego van Alex. Ik heb echt nachtmerries over deurwaarders die dat meenemen. Gelukkig lijkt de redding nabij. Ik heb een nieuwe baan, met mijn nieuwe salaris kan ik beetje bij beetje afbetalen.”
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Op sociale media lijkt het leven soms een stuk vrolijker dan het achter de schermen werkelijk is. Een filmpje met een glimlach zegt tenslotte weinig over wat iemand op datzelfde moment meemaakt.
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Even snel de vriezer opentrekken voor iets lekkers bij het avondeten? Dan is het misschien verstandig om eerst te kijken wat er precies in je vriesvak ligt.
Een avond die Melissa De Lange waarschijnlijk liever snel vergeet. De moeder van acht kinderen belandde onlangs met twee van haar zoons op de spoedeisende hulp.