hartstikke blut deurwaarders
Beeld: Unsplash

Het kan de beste overkomen: ineens bungel je financieel aan een draadje. Kun je geen rekening meer betalen of nog erger: zwerf je met je kind van huis naar huis.

Saskia (43), moeder van Alex (12).

More content below the advertising

“Ik stond voor de keuze: een extra lening nemen of de stekker uit mijn cadeauwinkel trekken. Nou ja, eigenlijk was het niet echt een keuze. De zaken liepen slecht. Er kwam bijna geen geld binnen. Ik kon niks inkopen: alles wat ik verdiende, ging rechtstreeks naar mijn eigen portemonnee, voor de hypotheek, de vaste lasten. Klanten verloren hun interesse voor die halflege winkel. De stekker moest eruit.
 

Net genoeg

Ik bleef achter met niets – zelfs mijn eigen huis was leeg want ik had mijn complete huisraad in de winkel verkocht. Ik solliciteerde me suf en kreeg een baantje in een restaurant. Salaris: € 900 per maand, net genoeg voor de hypotheek. Boodschappen deed ik van de fooien of van een briefje van vijftig dat ik toegestopt kreeg van lieve mensen op het schoolplein.
 

Proactief blijven communiceren

Mijn truc: eens in de zoveel tijd contact opnemen met instanties. Dan belde ik de Nuon om te vertellen dat ik nu niet kon betalen, maar over drie maanden wel. Waren zij tenminste drie maanden van mijn nek. Als je maar proactief blijft communiceren, dan willen die instanties best meewerken. Maar goed, de keer daarop belde ik de zorgverzekeraar met hetzelfde verhaal. En ondertussen had ik geen stuiver. De schulden stapelden zich met honderden euro’s tegelijk op. De meeste mensen hebben geen idee. Sommige vrienden zie ik niet meer, omdat ik geen geld heb om langs te komen. Vind ik best confronterend, want kennelijk zoeken ze mij ook niet op nu ik even uitcheck.
 

Lees ook
Hartstikke blut: 'Hard werken is de enige manier om hieruit te komen' >

 

Nachtmerries over deurwaarders

Echt goede vriendinnen weten wel van mijn situatie, die zitten dan naast me als ik weer zo’n stom telefoontje naar de Nuon moet voeren. Ik schaam me niet, maar voel me vreselijk. Het zit niet in mijn aard niet te betalen wat ik moet betalen. Ik zou het liefst met een banjo op de hoek van de straat gaan staan om het geld bij elkaar te rammelen. Het enige van waarde wat ik nog heb, is de lego van Alex. Ik heb echt nachtmerries over deurwaarders die dat meenemen. Gelukkig lijkt de redding nabij. Ik heb een nieuwe baan, met mijn nieuwe salaris kan ik beetje bij beetje afbetalen.”
 

Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >