Beeld: Getty
Beeld: Getty

Het kan de beste overkomen: ineens bungel je financieel aan een draadje. Kun je geen rekening meer betalen of nog erger: zwerf je met je kind van huis naar huis.

Kim (33), moeder van Lucas (4) en Romy (1,5), zzp’er in de media.

“Ik ben altijd makkelijk geweest met geld. Mijn beste vriendin noemt het gemakzuchtig. Ik trakteer graag, geef cadeautjes, koop wat ik wil. En ik vind het fijn anderen te helpen als ze financieel in de knoop zitten. Alles wat binnenkomt, gaat er weer uit. Ik weet heus wel dat het als zzp’er slim is een pensioenpotje te regelen, maar daar komt dat gemakzuchtige weer om de hoek kijken.
 

'Er kwam beduidend minder binnen'

Toen mijn man en ik vier jaar geleden ons eerste kind kregen, begon het financieel wat te rommelen. Ik werkte tijdens zijn slaapjes en in de avonduren, maar er kwam beduidend minder binnen. Als een opdrachtgever uitbetaalde, moest dat geld gelijk naar de Albert Heijn en luiers en shampoo en wat een mens allemaal nog meer nodig heeft. Bijna twee jaar geleden werd onze dochter geboren. Ze had gezondheidsproblemen en daarom besloten we haar niet naar de crèche te brengen. Daardoor kan ik nauwelijks nog werken. Het is een keuze waar ik nooit spijt van zal hebben, maar die me nu wel in een benarde positie brengt.
 

'Het voelt alsof ik er alleen voorsta'

Mijn man en ik zijn sinds een maand uit elkaar. Ik wil in ons koophuis blijven wonen. Eén probleem: met mijn omzetcijfers krijg ik nooit een hypotheek. De bank ziet me aankomen; het is de vraag of ik überhaupt een kopje koffie krijg. Mijn ex en ik spreken binnenkort vast een alimentatiebedrag af, maar het voelt alsof ik er alleen voorsta. En dan kun je een opdrachtgever die niet op tijd betaalt er echt niet bij hebben. Och, die vermoeiende gesprekken met zo’n financiële administratie… ik moet me soms echt inhouden om niet te roepen: ‘Ja, troela, je kunt wel bazelen over het nieuwe systeem dat zo ingewikkeld is, maar hoe moet ik verdomme straks boodschappen doen?’
 

Wat als?

Het komt ongetwijfeld allemaal goed. Maar dit zijn wel verrekt serieuze zaken. Kunnen we hier blijven wonen? Kan ik straks in mijn eentje de lasten betalen? Voor de komende maanden zit ik goed, maar die maanden erna? Wat als ik ineens geen werk meer krijg? ’s Nachts lig ik maar al te vaak wakker. Dan besef ik dat de rekening van mijn eigen gemakzucht op de mat ligt. Een gemakzucht die ik me niet meer kan permitteren. Hard, heel hard werken is de enige manier om hieruit te komen. Op hoop van zegen.”

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in Kek Mama 04-2017.

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >