Beeld: Getty
Beeld: Getty

Het kan de beste overkomen: ineens bungel je financieel aan een draadje. Kun je geen rekening meer betalen of nog erger: zwerf je met je kind van huis naar huis.

Kim (33), moeder van Lucas (4) en Romy (1,5), zzp’er in de media.

More content below the advertising

“Ik ben altijd makkelijk geweest met geld. Mijn beste vriendin noemt het gemakzuchtig. Ik trakteer graag, geef cadeautjes, koop wat ik wil. En ik vind het fijn anderen te helpen als ze financieel in de knoop zitten. Alles wat binnenkomt, gaat er weer uit. Ik weet heus wel dat het als zzp’er slim is een pensioenpotje te regelen, maar daar komt dat gemakzuchtige weer om de hoek kijken.
 

'Er kwam beduidend minder binnen'

Toen mijn man en ik vier jaar geleden ons eerste kind kregen, begon het financieel wat te rommelen. Ik werkte tijdens zijn slaapjes en in de avonduren, maar er kwam beduidend minder binnen. Als een opdrachtgever uitbetaalde, moest dat geld gelijk naar de Albert Heijn en luiers en shampoo en wat een mens allemaal nog meer nodig heeft. Bijna twee jaar geleden werd onze dochter geboren. Ze had gezondheidsproblemen en daarom besloten we haar niet naar de crèche te brengen. Daardoor kan ik nauwelijks nog werken. Het is een keuze waar ik nooit spijt van zal hebben, maar die me nu wel in een benarde positie brengt.
 

'Het voelt alsof ik er alleen voorsta'

Mijn man en ik zijn sinds een maand uit elkaar. Ik wil in ons koophuis blijven wonen. Eén probleem: met mijn omzetcijfers krijg ik nooit een hypotheek. De bank ziet me aankomen; het is de vraag of ik überhaupt een kopje koffie krijg. Mijn ex en ik spreken binnenkort vast een alimentatiebedrag af, maar het voelt alsof ik er alleen voorsta. En dan kun je een opdrachtgever die niet op tijd betaalt er echt niet bij hebben. Och, die vermoeiende gesprekken met zo’n financiële administratie… ik moet me soms echt inhouden om niet te roepen: ‘Ja, troela, je kunt wel bazelen over het nieuwe systeem dat zo ingewikkeld is, maar hoe moet ik verdomme straks boodschappen doen?’
 

Wat als?

Het komt ongetwijfeld allemaal goed. Maar dit zijn wel verrekt serieuze zaken. Kunnen we hier blijven wonen? Kan ik straks in mijn eentje de lasten betalen? Voor de komende maanden zit ik goed, maar die maanden erna? Wat als ik ineens geen werk meer krijg? ’s Nachts lig ik maar al te vaak wakker. Dan besef ik dat de rekening van mijn eigen gemakzucht op de mat ligt. Een gemakzucht die ik me niet meer kan permitteren. Hard, heel hard werken is de enige manier om hieruit te komen. Op hoop van zegen.”

Dit verhaal is onderdeel van een interviewserie in Kek Mama 04-2017.