Sharifa Samora (37) runt een fashion- en lifestyle-blog en is getrouwd met Eduard (57). Met hun kinderen Liora (7), Boaz (6) en Levi (3) wonen ze in Montreal, Canada.
Lees verder onder de advertentie
“Familie en vrienden in Nederland zijn in shock dat ik de Canadese winters zo fantastisch vind. Snap ik, want in Amsterdam was ik in die maanden altijd licht depressief. Ik kan niet tegen regen, vond het niks dat het zo vroeg donker werd en voelde de kou tot in m’n botten. Maar hier in Montreal zijn de winters zoals op een ansichtkaart: zonnig, een strakblauwe lucht en metershoge sneeuw. Overdag vriest het gemiddeld twintig graden, maar het is een ander soort kou. Droger. Daardoor loop ik bij min vijf nog gerust met een open jas.
“Hier in Montreal zijn de winters zoals op een ansichtkaart: zonnig, een strakblauwe lucht en metershoge sneeuw”
Lees verder onder de advertentie
Vanwege mijn afkomst – mijn ouders komen uit Suriname – heb ik me in Amsterdam-Zuid nooit helemaal thuis gevoeld. Mijn man en ik hadden allebei de wens om in het buitenland te wonen en dat het Montreal is geworden komt vooral omdat het zo’n multiculturele stad is. Jong, oud, wit, zwart: iedereen leeft hier met elkaar en als je anders bent, word je juist gewaardeerd. Je hoeft het hier niet te maken als advocaat op de Zuidas, maar bewandelt je eigen pad.
We wonen hier nu vier jaar in een huis in de stad. Daarnaast hebben we op een uur rijden een cottage in de bergen waar we ieder weekend naartoe gaan. ’s Winters krijgen onze kinderen er skiles en schaatsen we op het meer. Ook wandel ik graag op sneeuwschoenen; van die brede rackets die je vastklikt onder je schoenen. Niets voelt fijner dan die frisse, gezonde buitenlucht.
Lees verder onder de advertentie
Zelfs bij min vijftien trek ik erop uit – goed ingepakt, dat wel. Het eerste jaar vergat ik een muts en kwam ik thuis met knallende koppijn. Sindsdien draag ik altijd een hoofdband die mijn voorhoofd en oren bedekt. Verder heb ik een stuk of acht winterjassen, waaronder een aantal dat behoort tot de categorie heavy gear: dat je eerst de jas ziet, en dan mij. Ze vallen bijna allemaal over de knie, zodat ook mijn kont warm blijft. En verder laagjes: de Canadezen zweren erbij. Boaz klaagt weleens dat hij het desondanks toch nog koud heeft.
“Eén voordeel: we hebben nooit discussies dat de kinderen zonder jas naar buiten willen”
Eén voordeel: we hebben nooit discussies dat de kinderen zonder jas naar buiten willen. Wel sta ik ’s ochtends een kwartier eerder op om ze allemaal in die kleding te hijsen, want iedereen moet toch op tijd op school komen. Ha, wat dat betreft blijf ik Nederlands. Net als dat ik samen met mijn dochter appeltaarten en oliebollen bak. Ondertussen houden de jongens dan sneeuwbalgevechten en hakt Eduard hout voor de haard. Meer winters wordt het niet.”
Als Vince samen met zijn vriendje Owen besluit een cake te bakken, vindt moeder Tessa het een geweldig idee. De jongens willen alles helemaal zelf doen en Tessa laat ze hun gang gaan. Maar wanneer de cake eindelijk klaar is, blijkt er tijdens het bakken iets behoorlijk mis te zijn gegaan.
Wendy (38) vond het hartstikke lief dat haar dochter Joy (12) haar oma mee uit lunchen vroeg. Zeker omdat haar schoonmoeder regelmatig klaagt dat ze zich eenzaam voelt. Maar toen Joy thuiskwam en vertelde hoe de lunch was verlopen, wist Wendy niet wat ze hoorde.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Gezinsuitbreiding hoeft niet altijd te betekenen dat er rompertjes, luiers en nachtvoedingen aan te pas komen. Bij Simon Keizer en zijn vrouw AnneMarie is namelijk een schattige puppy komen wonen.