Marieke doet aan ijsklimmen: ‘Het gaat nooit mis, maar ik kom niet zonder blauwe plekken thuis’

11.12.2020 14:22
wintersport Marieke ijsklimmen portret

Marieke Ernest (43), woont samen met Stefan en is stiefmoeder van Manou (16), Thijmen (15) en Merel (11).

“Ik ben een bergenmeisje, altijd al geweest – vroeger maakten mijn vader en ik flinke wandelingen door de Alpen. Daar zag ik op mijn twaalfde een paar mannen met grote rugzakken en pikhouwelen lopen. Dat wil ik ook, dacht ik. Een paar jaar later volgde ik een cursus en was het hek van de dam – ik beklom alles wat los en vast zat. Via mijn toenmalige vriend Mark kwam ik in aanraking met ijsklimmen. Hij deed het al en liet me wat foto’s zien. Dát zag er stoer uit. Ik besloot een keer mee te gaan en was meteen verkocht.

 

IJsklimmen

Nu ga ik twee keer per seizoen een week ijsklimmen, samen met mijn klimmaatjes Anne en Mark. Het ijsklimseizoen loopt van december tot februari – we beklimmen bevroren watervallen en dan zijn de ijscondities het allerbeste. Het gevoel dat ik heb als ik eenmaal in zo’n ijswand hang, middenin een besneeuwd gebergte, dat is echt magisch. Het is er zó sereen. Na zo’n week kan ik er weer helemaal tegenaan.

 

Lees ook

Judith is burgemeester: 'Mijn zoon vertelt mensen soms dat ik het wel even zal regelen' >

 

Zware sport

Het komt trouwens niet alleen aan op die twee weken per seizoen, ik bereid me het hele jaar voor. Ik train in een klimhal, doe aan hardlopen en wielrennen en ga in de zomer en het najaar vaak rotsklimmen. Dat moet ook wel, want fysiek is het een zware sport. Je loopt eerst door een moeilijk begaanbaar terrein, beklimt vervolgens een verticale ijswand en draagt ook nog eens een complete uitrusting met je mee, met onder andere eten, kleding, ijsbijlen en grote sneeuwschoenen.

Ook mentaal moet je sterk zijn, zeker als eerste klimmer. Er zijn geen zekeringspunten aan een ijswand bevestigd, wat bij rotsklimmen vaak wel het geval is. Je moet zelf beoordelen in welk stuk ijs je jouw bijl slaat en waar je een ijsboor draait om het touw aan te bevestigen.

Je klimt dus steeds een paar meter zonder zekering naar boven. Dat kan voor paniek zorgen, je kunt een uitglijder maken. Ook kan er een stuk ijs losraken bij het plaatsen van je bijl, dus als tweede klimmer moet je ook alert zijn. Er is trouwens nog nooit echt iets misgegaan, maar je komt niet zonder blauwe plekken thuis.

 

Klimvrouw

Stefan wist toen hij me leerde kennen: zij is een klimvrouw. Ik maakte aan het begin van onze relatie ook meteen duidelijk dat die jaarlijkse klimweken echt heilig zijn voor mij. De kinderen vonden het vroeger best wel lastig als ik weg was. Dat wordt nu steeds minder, al kan Merel er nog steeds van balen. Daarom videobellen we altijd voor het slapengaan en mag ze op mijn plekje in het grote bed liggen.

Gelukkig staat mijn gezin helemaal achter me. Wat heet: tegenwoordig doen ze allemaal ook aan rotsklimmen. Heb ik ze toch mooi aangestoken mijn klimkoorts.”

 

Dit portret staat in Kek Mama 15-2020.

 

 

Snel koud? Zo kom je warm de winter door:

 

Pieces SjaalBarts Kenzie MutsOBJECT trui

Bestel hier.

Bestel hier.

Bestel hier.

Pieces Suède HandschoenenVero Moda Sjaal 
 

Bestel hier.

Bestel hier.