Beeld: Getty Images
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Madelin (33) is moeder van Sterre (8), Bo (6) en Lena (2).
“Al een paar keer sinds het beste vriendinnetje van mijn oudste dochter is komen spelen, mis ik dingen. Nadat ze samen in de badkamer bezig waren geweest, was ik een mascararoller kwijt. Vast op de grond gevallen en onder een kast gerold, dacht ik nog, maar ik heb hem nooit gevonden. Een andere keer zou ik zweren dat er nog vijf euro in de pot met huishoudgeld op het aanrecht zat, bedoeld voor kleine boodschapjes wanneer mijn man en ik niet thuis zijn, of de glazenwasser betaald wil worden. En nu zoek ik me sinds hun laatste speelafspraak al dagen wezenloos naar een lippenstift waarvan ik zeker weet dat hij al dagen op de eettafel lag.
Lees ook – Klein gespuis: ‘Hij was in een onbewaakt moment uit de buggy geklommen’ >
Uiteraard heb ik eerst aan mijn kinderen gevraagd of zij misschien wisten waar de zoekgeraakte spullen gebleven zijn. Ze wasten hun handen in onschuld. Ik heb gepolst bij onze schoonmaakhulp. Maar die wist van niets en legt spullen die ze onder banken of kasten vindt juist altijd pontificaal op tafel.
“Ze zou geld uit haar moeders portemonnee hebben gestolen”
Ik had het losgelaten, tot Sterre gisteren tijdens het avondeten vertelde dat haar vriendinnetje deze week niet mag afspreken, omdat ze straf heeft. Ze zou geld uit haar moeders portemonnee hebben gestolen en de moeder was op z’n zachtst gezegd niet blij met deze actie. Sterre was er een beetje van geschrokken, pikken is toch verboden? Voorzichtig heb ik gevraagd of het misschien zo kan zijn dat dát is hoe mijn make-up en geld zijn verdwenen. Dat was een brug te ver. Sterre reageerde hoogst verontwaardigd, zoiets zou haar vriendin nooit doen. Ondertussen ben ik er niet meer gerust op als het meisje hier komt spelen. Ik heb overwogen het met haar moeder te bespreken met de kennis die ik nu heb, maar ik heb geen enkel bewijs dat ze ook míjn spullen heeft weggenomen. Hoe ga ik hier het best mee om?” Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
