Beeld: Shutterstock
Kort, lang, warm, koud: er zijn flink wat discussies te voeren over het douchegedrag van je medebewoners. Want natuurlijk, beter voor de planeet om het kort te houden, maar niet voor iedereen zo makkelijk.
Mariëlle (32), moeder van Tim (3) en Niels (2):
“Als het aan mijn man ligt douchen de kinderen twee keer per week, en uit tijd- en waterbesparing bij voorkeur samen. Ze zijn al een milieubelasting op zich en te veel douchen is voor niemand goed, vindt hij. Ik gruwel bij de gedachte aan zwarte rouwranden onder hun nagels en ongewassen kruizen – al weet ik ook wel dat dat met een washand prima is op te lossen. Zelf ga ik het liefst twee keer per dag onder de douche, en poets er meteen mijn tanden.
Dat laatste is hoe dan ook verleden tijd; sinds kort hangt er een zandloper in onze douchecabine. ‘Denk aan de schildpadden’, tikt mijn man me bemoedigend op de schouders als ik het onding weer eens grommend gadesla. Ik accepteer zijn beleid morrend, wetend dat het beter is. Voor de wereld én voor onze relatie.”
Lees ook – Geld besparen? Dat doe je met deze 7 superhandige apps >
“Vier kinderen krijgen is per definitie slecht voor het milieu, dus stapte ik een jaar geleden over op menstruatieondergoed om tampons uit te sparen en stelde een nieuwe gezinsregel in: we zouden maximaal om de dag douchen en alleen nog shampoobars gebruiken. Mijn vriend uitgezonderd dan.
“De schijn van goed bezig zijn is beter dan niets doen, concluderen we”
Die stapelt de badkamer vol met plastic flessen van de speciaalkapper, omdat ie bang is om kaal te worden. Ik mag niet zeuren zolang ik acrylnagels draag. De schijn van goed bezig zijn is beter dan niets doen, concluderen we.” Dit artikel staat in Kek Mama 10-2022. Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
