bevallen achterbank auto
Beeld: Shutterstock

Lilian (36), moeder van Nanne (7) en Niels (3), wilde koste wat kost bevallen met pijnbestrijding. Dus hing haar man bij de eerste wee aan aan de lijn bij de verloskundige.

“Wat er ook gebeurt, ik beval niet thuis, wist ik vanaf het moment dat ik de positieve zwangerschapstest in handen hield. Ik wilde pijnbestrijding. Bij de geboorte van Nanne was dat uitermate goed bevallen, ik zag geen reden het nu anders te doen.

Article continues after the ad

Mijn eerste bevalling duurde drie uur. Reden om alert te zijn, waarschuwde de verloskundige. Dat knoopte ik in mijn oren, dus bij de eerste wee hing mijn man al bij haar aan de lijn. ‘Ik meld dat je eraan komt’, zei ze, waarop ik liggend op mijn zij – de enige mogelijke houding – op de achterbank kroop, waarna mijn man over de vluchtstrook van de snelweg stoof.
 

Lees ook
13 dingen die je vóór je bevalling gedaan wil hebben >

 

Op de achterbank

De rit ging als een waas aan me voorbij. Ik kreeg geen lucht, voelde mijn armen en benen niet meer. Alles zat me in de weg, zelfs al was het enige wat ik droeg een kingsize nachthemd en een zwangerschapsonderbroek.

Aan de kant, gilde ik, terwijl we onder de slagboom van de ziekenhuisparkeerplaats door reden. De verloskundige – al die tijd via de speaker aan de lijn, maar daarvan had ik niets meegekregen – stond al klaar. Op de achterbank van onze Toyota beviel ik van onze Niels. Hij had de navelstreng om zijn nek, dus wat was ik blij dat we voor de ingang van het ziekenhuis stonden.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama 01-2021.

 

 

Meer Kek Mama? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >