Beeld: Shutterstock
Mijn vierjarige dochter heeft een heel brutaal vriendinnetje. Als ze bij ons pannenkoeken eet zegt ze: “Getver, ik lust geen stroop”, en: “Ik vind melk goor.” Tegen mij zegt ze om de haverklap: “Ik vind jou stom.” Moet ik dit pikken van een kleuter?
Els en Do: Nee, dat hoeft u niet te pikken. Grijp vooral in. Waarschijnlijk heeft het kind thuis niet geleerd hoe je je prettig gedraagt. Dan ligt hier een taak voor u. Maak er een spelletje van.
U zegt vrolijk: “Marietje (zo noemen we haar even), in dit huis zijn we aardig tegen elkaar. We gaan nu oefenen. Je kunt het, dat weet ik zeker.” Dan legt u haar uit hoe het moet. Dat het bijvoorbeeld niet aardig is als je zegt dat iemand stom is. Dat je “ja, graag” zegt als iemand je vraagt of je een glas melk of een pannenkoek met stroop wil. Alleen als je melk of stroop verschrikkelijk vindt, zou je voorzichtig kunnen zeggen: “Nee, dank u.” (Toen wij opgroeiden werd de vraag trouwens niet eens gesteld. Je at wat je op je bord kreeg onder het motto: kinderen moeten alles leren eten.) En dan gaat u oefenen. Met haar en met uw dochter, die kan het goede voorbeeld geven – dat werkt beter bij leeftijdgenoten.
Lees ook
‘Mijn vijfjarige zoon is brutaal, luistert slecht en terroriseert zijn zusje’ >
Als het maar niet wil lukken, zegt u: “Misschien kunnen we beter je ouders bellen Marietje, en zeggen dat je wat humeurig bent en beter opgehaald kunt worden.” Als ze daarna onbeleefd blijft, moet u dat ook echt doen. Loze woorden helpen niet bij kinderen, die willen weten waar ze aan toe zijn. Wij voorspellen dat Marietje bij haar volgende bezoek zo mak is als een lammetje.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 05-2019.
Meer opvoedadvies? Schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
