Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
Ik ben vandaag hulpmoeder, iets wat ik graag doe. Ana kon bijna niet slapen van de spanning, wetende dat ik haar, Jesse en drie klasgenoten morgen naar de geitenboerderij zal rijden. Ik weet niet of ik met mijn inzet als hulpmoeder, luizenmoeder en klassenhulp mijn schuldgevoel afkoop dat inherent is aan het moederschap: maak ik genoeg tijd voor ze vrij? Werk ik niet te veel? En dus ben ik, als de lijst wordt opgehangen dat ze hulpmoeders zoeken, er als een van de eersten bij. Zo ook vandaag.
Jesse, Ana Sofia, Pleun en Tycho zitten gespannen in de auto. Ik ben ook gespannen, want ik ben vergeten mijn telefoon op te laden, ik ben nog nooit op de geitenboerderij geweest en ik heb het richtingsgevoel van een stoeptegel. Ik heb bovendien de koelbox voor de hele klas bij me, dus als ik de weg kwijtraak hebben 28 kinderen niets te eten en drinken. Ik geloof dat ik de spanning van een liveshow met één miljoen kijkers minder vind dan de spanning van het klassenuitje van mijn tweeling.
Lees ook
Memo gemist: ‘Ik vergat mijn dochter op te halen van school’ >
De kinderen zingen uit volle borst het lied dat ze al weken hebben geleerd: “Mekker mekker mekker mekker mekker mekker mekker.” Haastig zoek ik naar de andere hulpouders in hun auto’s, maar ik zie niemand meer vertrekken van het schoolplein. Ik moet dit doen op gevoel.
Ik kan dit, zeg ik tegen mezelf, al is het mekkerlied best afleidend. Het laatste wat ik over de route hoorde: ‘Vertrek in zuidoostelijke richting.’ Alleen een padvinder weet wat te doen met deze info. Het zweet breekt me uit. Via een landweg kom ik aan bij een open vlakte waar ik niets maar dan ook niets herken. De sfeer in de auto slaat om want de kinderen hebben mijn paniek door. “Komen we er ooit?” vraag Jesse. “Tuuuuurlijk”, zeg ik met de grootse glimlach die ik kan faken.
Er komt een trekker mijn kant op gereden en ik rol mijn raam in paniek naar beneden. “Meneer, ik ben op zoek naar de geitenboerderij…” De man trekt een blij hoofd en zegt: “Rechtdoor, tweede straat linksaf.” Ik bedank hem opgelucht. Achterin klinkt weer een vrolijk gezang: “Mekker mekker mekker mekker mekker mekker mekker!”
Deze column staat in Kek Mama 12-2021.
Lees ook
Nicolette staat huilend op de luchthaven: ‘Waarom doe ik dit ook alweer zo graag?’ >
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
We vroegen jullie op Instagram wat jullie van het tropenrooster vinden. En of jullie een mening hebben!
