Presentatrice Nicolette Kluijver is moeder van Isabella en de tweeling Ana Sofia en Jesse.
Ik ben op expeditie voor het mooiste programma dat ik mag presenteren. Alleen zit ik elke keer dat ik vertrek met een knoop in mijn maag. Want ik ga mijn kinderen missen. Voor ik wegga maak ik kalenders, verstop ik cadeautjes en maak ik filmpjes waarop ik liedjes inzing en verhaaltjes voorlees – ik geloof alleen dat ze zo’n video nog nooit hebben bekeken. Maar toch, het gaat tegen mijn natuur in om mijn nest zo lang alleen te laten.
Lees ook
Lekker lezen: 7x kinderboeken voor de zomer >
Het grappige is dat mijn kinderen er eigenlijk veel beter mee omgaan dan ik. Op de dag van vertrek krijg ik tekeningen die ik in mijn hut kan ophangen. Ana heeft haar broer getekend, zodat ik extra aan hem kan denken. Slim meisje. Isa heeft een bloemenveld gemaakt met teksten erin verstopt: ‘Mama, als je me mist, lees dan dit.’ Jesse heeft de hele familie getekend, op een boot. Ana en Isa op het dek, papa achter het stuur, alle drie de honden en zelfs de katten zijn aan boord. Ik vertel ze dat ik de tekeningen prachtig vind, maar er valt me plotseling wel iets op aan de boot van Jesse. Iedereen staat erop. Behalve ik.
Ik vraag hem voorzichtig of ik ook een plekje heb gekregen op de boot. Hij kijkt me aan met zijn felblauwe ogen (dank Joost, dat je die hebt doorgegeven) en zegt: “Natuurlijk sta jij er niet op, jij gaat weg. Op de tekening die ik maak als jij thuiskomt, sta jij ook.” Mijn hart krimpt een beetje ineen. Ik ga voor weken weg en terwijl ik zelf bij alles denk: niet huilen nu, heeft mijn zoon alles al een plek gegeven.
Terwijl ik even later huilend op de luchthaven sta, vraag ik me af waarom ik dit ook alweer zo graag doe. Tien minuten later ben ik ingecheckt en bel ik snel naar Joost om te vragen wat de status is. Die is als volgt: iedereen is lekker aan het spelen en er is geen verdriet meer.
Mijn moederhart gaat deze weken een beetje pijn doen. Maar ik ga beginnen aan dit fantastische avontuur en wat ben ik trots op mijn gezin dat mij daarin steunt en op wie ik altijd kan bouwen. Mijn hartjes, mijn carrière, mijn leven… Ik ben dankbaar. Nu nog een paar weken wachten. En dan sta ik weer op de tekening.
Deze column staat in Kek Mama 10-2021.
Lees ook
Nicolette Kluijver: ‘Ik wilde streng zijn tegen mijn kind, maar ik moest lachen’ >
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Eileen, die een Tikkie stuurde naar een vriendin die haar als gratis opvang beschouwde.
Veel mensen vragen zich weleens af of hun partner hen over jaren nog steeds aantrekkelijk zal vinden. Zeker na kinderen, stress, ouder worden of lichamelijke veranderingen kan die onzekerheid behoorlijk groot worden.
Bij het kiezen van een babynaam denk je waarschijnlijk niet aan een toekomstige internetrel. Toch is dat precies wat een Amerikaanse moeder overkwam toen de namen van haar tweelingdochters online werden ontdekt.
Iedere relatie heeft wel eens een moment waarop je denkt: oké, en nu? Of het nou je partner is, je moeder, je vriendin of die ene collega die je normaal prima trekt behalve tijdens Teams-meetings, relaties kunnen ingewikkeld zijn.
Toen Elma en haar nieuwe vriend in een soort knipperlichtrelatie terecht kwamen, kwam de hulp uit onverwachte hoek. Namelijk Elma’s dochter van acht.
In de podcast That’s So Us, waarin Michelle Walk en Iris Zeilstra praten over alles wat het leven met zich meebrengt – van relaties tot het chaotische gezinsleven ertussenin – komt dit keer een opvallend persoonlijk onderwerp aan bod.