Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: juf Marianne (57) geeft les aan groep 4.
Schoolpleinen zijn tegenwoordig veel interessanter dan toen ik zelf op de lagere school zat, in het stenen tijdperk. Alleen al omdat er destijds geen ouders te bekennen waren. Die kwamen alleen met de jaarlijkse musical. Ik liep vanaf mijn zesde met de buurtkinderen op en neer, ook over enge kruispunten. In de tussentijd heeft iemand bedacht dat dat niet meer kan. Zelfs wie vlakbij school woont wordt opgehaald.
Carla (9) hoeft alleen maar de straat over te steken. Maar haar vader Arturo is altijd present. Als tekstschrijver zit hij veel in zijn eentje thuis te werken, dus hij komt mede voor de gezelligheid. De laatste tijd vermoed ik dat er nog een reden is. Hij staat opvallend vaak te praten met Nathalie, de moeder van Ruby (9), die als zzp’er ook graag van de partij is. Andere ouders valt het ook op. Als je twee keer per dag met zijn allen op zo’n plein staat, raak je vertrouwder met elkaar dan met je vrienden.
Ik onderschep veel steelse blikken richting Arturo en Nathalie. Ik bestudeer de groep ouders graag. Zoals ik in Artis aapjes kan gadeslaan. Moeders vormen de hoofdmoot. Je hebt de schichtige moeders, de hippe, de popie-jopies. Ongeduldige moeders, strenge moeders, aanbiddende moeders. Verder zijn er de oppassen. Die tellen niet zo mee. Het zijn vaak jonge meisjes die geen collega-gevoel oproepen. De ouders letten vooral op de andere ouders.
Vaders behoren tot de minderheid. Bluffende vaders, verlegen vaders, vaders met humor. En hele knappe. Zoals Arturo met zijn bronzen blik, type Marco Borsato. Veel moeders vinden hem leuk, dat weet ik. Maar hij heeft alleen maar oog voor Nathalie. En die lijkt me iets te veel op Marco’s vrouw Leontien, met haar blonde haren en charmante glimlach.
Arturo en Nathalie hebben elkaar een tijdje geleden leren kennen bij het brigadieren. In van die jasjes in fluorescerend oranje. Ik ben bang dat er toen een vonk is overgeslagen. Dat zou geen probleem zijn als ze niet allebei getrouwd waren. Beiden met leuke partners, met wie ze schattige kinderen hebben.
Het schoolplein kan gevaarlijk zijn. Ik heb eerder meegemaakt hoe twee gezinnen zijn opgebroken omdat ouders verliefd werden tijdens het ophaalritueel. Drie jaar geleden zag ik de liefde ontstaan tussen Maarten en Judith, beiden getrouwd. Hun kinderen, de oorzaken van hun ontmoeting, zijn nu elkaars stiefbroers en -zusjes. En sinds een jaar delen ze een halfzusje, Eva. Ik vind het nog steeds naar om de verdrietige exen van Maarten en Judith op het schoolplein te zien.
Als Arturo en Nathalie mijn leerlingen waren geweest, had ik ze allebei in hun nekvel gegrepen en ze gezegd dat ze nu eens met anderen moesten gaan spelen. Carla en Ruby zitten op het klimrek. Straks worden ze nog stiefzusjes, denk ik somber. Ik heb opeens heimwee naar vroeger. In mijn jeugd hadden Arturo en Nathalie elkaar nooit leren kennen. Dan waren Carla en Ruby samen naar huis gelopen, waar Nathalie de was deed, terwijl Arturo op kantoor zat. En ze leefden nog lang en gelukkig, maar niet met elkaar. Misschien was het een beetje saai geweest, maar er waren geen rampen gebeurd.
Als je iets krijgt met een schoolpleinvader, geniet iedereen mee. De juf, de kinderen, alle andere ouders. Er is nog nooit zoveel geroddeld. Renate weet er alles van. Je leest het hier.
Dit artikel heeft eerder in Kek Mama gestaan.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
