Beeld: Captured on the island
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar op Instagram.
Het was december 2011, ik was 21 jaar toen mijn moeder een afspraak had met de huisarts. Eerder dit jaar was ze al geweest voor klachten rondom haar maag en haar rug, maar toen werd ze naar huis gestuurd met een maagzweer en dus medicatie daarvoor. Helaas werden de klachten alleen maar erger. Toch merkten wij als kinderen hier amper tot niets van, mijn moeder hield dit nogal verborgen voor iedereen. Ze werkte altijd hard en veel en klaagde eigenlijk nooit.
Maar toch wist ik dat deze “gewone” afspraak bij de huisarts geen gewone zou zijn. Ik voelde aan alles dat ze wel eens heel erg ziek kon zijn. Diezelfde dag ging ik gewoon werken bij de tandartspraktijk, waar ik werkte als assistente. Ik weet nog dat ik er die ochtend totaal niet bij was met mijn hoofd en dat ik wachtte op slecht nieuws.
Niet heel veel later kwam de balieassistente met dringend telefoon van mijn vader, ik liep naar een aparte ruimte nam de telefoon aan en hoorde: “Kim, dit is niet goed, het is helemaal niet goed. Mama is ernstig ziek, je moet nu naar huis komen.” Ik stortte in elkaar, de vloer zakte onder mijn voeten vandaan en ik kon alleen maar heel hard huilen. Mijn collega’s vingen mij op en brachten mij naar huis. Waar op hetzelfde moment mijn zusje de lesauto uitstapte, want zij had net rijexamen gedaan, en was door dezelfde spanning en onzekerheid omtrent die “gewone” doktersafspraak van onze moeder gezakt.
We stapten tegelijk de woonkamer binnen, hier was inmiddels ook mijn oma gearriveerd. Samen met mijn vader stond ze troostend om mijn moeder heen, die in elkaar gedoken zat op haar favoriete stoel. Ik kan me de exacte woorden niet eens meer echt herinneren, maar de energie die er hing zei eigenlijk al genoeg. Mijn moeder was ernstig ziek, ze had kanker.
Ik weet nog dat we elkaar omhelsden en mijn vader zei: “Kom op, we houden onze hoofden omhoog, samen staan we sterk, wij kunnen dit.”
Op dat moment was de toon gezet, we moesten onze hoofd omhoog houden en vooral niet te veel in onze emotie zakken. Iets wat ik mijn hele jeugd al mee kreeg en nu nog altijd last van heb. Ik ben namelijk een enorm gevoelsmens en vaak erg emotioneel, al was me dit al aardig afgeleerd.
Ik deed dus mee met mijn ouders en hield mijn hoofd omhoog. Diezelfde avond zaten wij namelijk gewoon op de wekelijkse bingo samen met mijn moeder en oma alsof er niks aan de hand was. De weken erna ging mijn moeder de mallemolen in en volgden er allerlei ziekenhuisonderzoeken.
Tot de uitslag bekend was en wij met het gezin in het ziekenhuis bij de arts moesten komen. Het wachten in de wachtkamer was enorm zwaar, er hing een koude, kille sfeer en het leek wel uren te duren voordat wij aan de beurt waren. Ik ging eigenlijk al van het ergste uit, al was ik natuurlijk enorm aan het duimen op goed nieuws.
Daar was hij dan, de arts in een witte lange jas die ons zijn kamer binnen riep. Het was stil en ik zag aan zijn gezicht dat het foute boel was…
De Oranjes zijn tijdens Koningsdag neergestreken op een Fries schip, waar ze zich wagen aan een fanatieke quiz over de provincie zelf.
Aan jou zou het niet liggen, jij zou je kind alles meegeven om een genereus, eerlijk en compassievol persoon te worden, een aanwinst voor de mensheid. Maar goede bedoelingen leiden niet altijd tot het gewenste resultaat.
Babynieuws! De bekende clan uit Een huis vol emigreert laat via Instagram weten dat hun dochter Linde op 30 april 2026 is geboren.
Je kinderen liefde bijbrengen voor de natuur, dat hoort gewoon bij de opvoeding. Jammer dat die natuur zich vaak niet zo keurig gedraagt als jij zou willen.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Koningsdag lijkt altijd zo’n gezellige, onschuldige dag. Oranje outfits, kleedjes op straat en kinderen die trots hun oude speelgoed verkopen. Maar voor Lis (38) kreeg deze dag een onverwachte wending. Iets waar ze totaal niet op voorbereid was.