Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Nima (36) geeft les aan Sander (9) in groep 6.
Lees verder onder de advertentie
Woensdagochtend. Er hangt een vredige stilte in de klas. Iedereen zit werkjes te maken. Sommigen met de tong uit de mond. Zo vind ik mijn leerlingen op hun liefst. Opeens klinkt er een doffe klap. Sander (9) is van zijn stoel gevallen. Hij ligt roerloos op de grond, zijn ogen dicht. Ik ren op hem af. Goddank ademt hij. Ik kniel bij hem neer en zeg zachtjes zijn naam. Al gauw komt hij bij. Zijn blauwe ogen gaan open, hij kijkt me verbaasd aan. “Blijf maar even rustig liggen”, zeg ik. “Je bent flauwgevallen. Dat gebeurt weleens.”
Flauwvallen
Iedereen haalt opgelucht adem. Ik zeg: “Jongens, gaan jullie maar door met je werkjes.” Na een poosje vraag ik Sander: “Kun je voorzichtig opstaan om op je stoel te gaan zitten?” “Ja”, zegt hij. Hij krabbelt op terwijl ik hem ondersteun. Als hij eenmaal zit, zeg ik hem zijn hoofd tussen zijn knieën te houden. “Dat is de beste houding als je bent flauwgevallen. En nu ga ik je vader bellen. Ik denk dat hij je het beste even kan komen ophalen, dan kun je thuis lekker naar bed.”
Ik bel Tom, Sanders vader, bij wie Sander vandaag is; zijn ouders hebben co-ouderschap. Hij arriveert al na een kwartier. Ik heb Sander inmiddels begeleid naar een bankje op de gang, waar het rustiger is. Hij trekt bij, al ziet hij nog witjes. Hij kijkt blij als hij zijn vader ziet. Ik draag Sander over aan Tom. Dan stap ik de klas weer in. Daar is het inmiddels een stuk minder rustig. Dylan zit te keten met zijn buurman Menno, Fatima en haar vriendin Anouk kletsen hardop, het gaat over haren vlechten vang ik op. “Bergen jullie je werkjes maar weg, dan gaan we rekenen”, besluit ik.
Terwijl ik sommen op het bord schrijf, dwalen mijn gedachten af naar Sander. Dat dit hem nou weer overkomt. Er is altijd wel iets te doen om hem. Met name omdat hij zo competitief is. Hij probeert altijd te winnen, daagt zijn klasgenootjes uit wedstrijdjes te doen en kan dan niet tegen zijn verlies, bij het voetballen in de pauze moet de overblijfjuf vaak ingrijpen omdat hij zijn tegenstanders keihard vloert.
Opeens gaat de deur open. Sander en zijn vader komen binnen. “Juf, ik kan gewoon weer meedoen”, zegt Sander, en hij loopt naar zijn plaats. Tom vraagt of hij me even mag spreken. We lopen de gang op. Daar vertelt Tom wat Sander hem heeft opgebiecht: “Hij deed een wedstrijd tegen zichzelf hoelang hij zijn adem kon inhouden.” Ik kijk hem verbluft aan. “Hij heeft het al dagen opgebouwd”, verklaart Tom. “Hij verlegde steeds zijn grenzen, wilde kijken of hij zichzelf kon verslaan. Terwijl hij naar de klok keek. Eerst tien seconden, toen twintig seconden, en het werd steeds langer. Vandaag kon hij het een minuut.” We zijn allebei even sprakeloos. Dan beginnen we te lachen, de spanning komt eruit. “Eén ding is zeker,” zegt Tom, “hij heeft gewonnen.”
Onze vrolijkheid ten spijt zit het me toch niet helemaal lekker. Dit is geen spelletje dat navolging verdient. Ik neem me voor het voorval in de klas te bespreken voor Sander anderen op ideeën brengt.
Dit artikel staat in Kek Mama 10-2021.Meer verhalen van De juf? Lees hier de eerdere afleveringen.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
De zoon van Janine doet wel vaker gekke dingen. Ze dacht dat dat gewoon jongenseigen was. Maar nu heeft hij iets gedaan, waardoor ze zich zorgen maakt of er niet meer aan de hand is.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.