Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (9) en Róman (7). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
Een vriend heeft net zijn eerste kind gekregen. Het ontroert me, omdat baby’s me altijd ontroeren (dat staat in hun functieomschrijving), maar vooral ook omdat mijn vriend zich zo ontzettend uniek waant. Zijn dochter is briljant. Zo voorlijk. Zo intelligent. “Ze kijkt recht door je heen”, schept hij voortdurend op. En ik, ik moet erom glimlachen.
Want ik herken die grootheidswaan wel. Veel jonge ouders hebben er een beetje last van: het idee dat hun kind net iets bijzonderder is dan alle andere baby’s. Dat mag ook. Ik heb nog nooit een verse vader of moeder horen zeggen: “Mijn kind? Dertien in een dozijn.” Maar stiekem zijn de meeste mensen dat natuurlijk wel, baby’s niet uitgezonderd. Zo ook Miró. Uiteraard, de eerste tijd was ik alleen maar ironisch als ik bij een volgescheten luier riep: “Kijk eens wat hij kan! Tis een wonderkind!” Gekscherend zei ik ook weleens dat ik zeker wist dat zijn eerste woordje ‘HPX2-hars’ zou zijn.
Lees ook
Complimenten geven aan je kind: ‘Ik was ervan overtuigd dat mijn dochter het zou gaan maken’ >
Maar dat laatste vond ik eigenlijk helemaal geen idiote gedachte. In de maanden na Miró’s geboorte keek ik veel tv. Destijds was er rond elk programma wel een reclame te zien van een autoruitreparatieservice. Paul van Carglass, hij was niet weg te denken. Sterker: hij hoorde erbij, bij die hele kraamtijd. Een dag zonder Paul was een dag niet geleefd.
Later kreeg Paul ook collega’s. Allemaal van die aardige, houterige knullen die behulpzaam met hun harssetje het land afreisden om iedereen uit de brand te helpen. En almaar herhaalden ze dezelfde tekst. “Heeft u een sterretje in uw voorruit?” (door mij steevast verbasterd tot “Heeft u een sterretje in uw voorhuid?” want ik ben een eeuwige puber).
Het kon haast niet anders of mijn briljante baby kreeg hier iets van mee. Dat geloofde ik heel stiekem echt. En toen, op een dag, trok Miró een beetje gek met zijn mondje. De reclame was net gestart, Paul begon aan zijn riedel. Miró tuurde peinzend in de verte, richtte zijn koppie naar me op en zei het. Zijn eerste woordje.
“Mammmmma.”
Nee, dat had niets met HPX2-hars te maken. Hij brabbelde gewoon wat het gros van de baby’s brabbelt. Dertien in een dozijn. En toch volslagen uniek. Want hij was de eerste die mij mama noemde. Ik ben reuze benieuwd wat de dochter van mijn vriend gaat zeggen.
Deze column staat in Kek Mama 01-2019.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Lente (35), samen met Dorian (37), moeder van Mila (6) en Bo (3).
Moeders weten als geen ander hoe makkelijk je jezelf kunt wegcijferen. Werk, gezin, afspraken en alles wat tussendoor komt: voor je het weet, ren je jezelf voorbij. Ook Soundos El Ahmadi merkt dat ze een stap terug moet doen.
Soms brengt een nieuwe levensfase precies wat je nodig hebt. Dat geldt ook voor Karen Damen. De voormalige K3-zangeres heeft de afgelopen jaren veel meegemaakt, maar kijkt tegenwoordig met een grote glimlach naar haar leven.
Terugkijkend leidde ze een luxeleventje toen ze maar zestien uur per week werkte. Maar nadat haar huwelijk strandde is Vivian fulltime gaan werken, met een eeuwig schuldgevoel naar haar kinderen toe als gevolg.
Ontwerpster Meike is vanwege ernstige rugklachten voor tachtig procent afgekeurd en krijgt een uitkering.
André (32) en Roxeanne Hazes (33) ergeren zich mateloos wanneer oude bekenden van hun vader hen aanspreken met verhalen over de overleden volkszanger.
