Volgens een juf zijn dit 5 zorgwekkende signalen dat je kind teveel schermtijd krijgt
Volgens een lerares zijn dit vijf duidelijke signalen dat je kind thuis te veel schermtijd krijgt. Herken jij ze?
Beeld: Canva
Sinterklaas is een gezellig kinderfeest, maar kan ook voor veel spanning zorgen. Bij Jikke (34) thuis zorgde de sinterklaassurprises dit jaar voor een portie kinderlijke wraak.
Jikke (3$) is moeder van Pien (11) en Sen (4): “Dit jaar vierde mijn dochter voor het eerst het sinterklaasfeest met surprises. Spannend, maar leuk, dacht ik. Weer een nieuwe fase. Tot mijn dochter thuiskwam met het lootje dat ze had getrokken. Ze stond in de deuropening. “Wie heb je?” vroeg ik voorzichtig.
Haar ogen glinsterden een beetje ondeugend. Ze draaide het briefje om en ik las de naam. De naam van haar pester. Ik had de neiging om haar een peptalk te geven met iets als ‘boven iemand staan’ en ‘aardig blijven’. Maar mijn dochter schudde haar hoofd. “Nee mam, ik weet precies wat ik ga doen. En het wordt geniaal.”
Voor ik iets kon zeggen, dook ze in haar knutselspullen. Karton, lijm, verf, scharen, alles werd tevoorschijn gehaald. Haar klasgenootje is helemaal gek op honden, dus dat werd volgens haar het thema voor de surprise. Een paar dagen lang werkte ze aan een aan een zelfgemaakte hond, compleet met flaporen en een lange staart. Tot zover onschuldig, maar toen legde ze uit waar het cadeautje in zou worden gestopt. “Het cadeautje komt hierin”, zei ze, wijzend op het achterwerk van de hond. “Maar om erbij te komen moet ze haar hand er wel insteken. Echt, helemaal tot het einde.”
Ze legde haar plannetje uit. De hond zou gevuld worden met bruine smurrie, oftewel hondendrollen. Ik vond het oprecht briljant. Met een beetje hulp van mij creëerden we met ontbijtkoek, water en cacao een perfecte, vieze brij die verrassend goed op realistische hondenpoep leek. We hadden er echt lol in, want het leek zó echt.
Eenmaal op 5 december moest haar pester in de klas haar hand in het gat steken om het cadeautje eruit te halen. Ik kreeg later van de juf te horen dat het meisje aarzelde, maar later toch haar cadeautje eruit viste. Pien vond het fantastisch en deelde thuis het verhaal nog eens in geuren en kleuren. Ze keek me aan en zei: “Mam, ik heb niks gemeens gedaan hoor. Het was een grapje.” Ik knikte, want het was waar. Ze had iets teruggedaan zonder de pester pijn te doen. En daar ben ik stiekem best een beetje trots op.
Ook Bettina Holwerda dacht een hondje te maken als sinterklaassurprise. Het eindresultaat bleek alleen hilarisch, kijk maar.