Roos Schlikker

Kek Mama-columnist Roos Schlikker schrijft elke maand over wat ze meemaakt. Deze maand: een Fatale Ouder Fout.

Het gekrijs overstemde de harde hiphop van de buren en alle gedachtes die toch flink door mijn hersenpan beukten. Paniekerig snelde François toe. Wat was er? Wie ging er dood? Welk kind diende hij met gezwinde spoed bloedend met minimaal één afgehakte ledemaat naar het ziekenhuis te brengen? Hij trof mij aan, halverwege het trappenhuis. Een meter achter me stond Róman een geloei te veroorzaken dat het midden hield tussen het maandelijkse twaalfuur- alarm en een barende zeekoe. Ik keek mistroostig naar mijn schoenneuzen. Toen mompelde ik schuldbewust: “Ik ben vergeten hem voor te laten gaan op de trap.”

 

Fatale Ouder Fout

Een typische FOF, dat was het. Een Fatale Ouder Fout. We maken ze allemaal. Al bedoelen we het goed, er komt een moment dat een kind in totale hysterie of woede uitbarst. Wat koters belangrijk vinden is nu eenmaal niet altijd te begrijpen. Bij het stoplicht op het knopje drukken bijvoorbeeld. Ontelbaar vaak heb ik in de zeikregen op een fietspad dubbel zo lang als noodzakelijk staan wachten omdat ik in een reflex al had gedrukt terwijl mijn zoon dat per se wilde. Ja, je zal er maar belang aan hechten. Net als eerst de trap op gaan, zelf aanbellen, waar dan ook, en midden in de nacht aan je bed staan met de buitengewoon prangende vraag: “Mama, waarom hebben we twéé sokken in plaats van één grote? Hoezo slapen? Ik moet het nú weten!” Je dan omdraaien geldt als een FOF die je nog weken lang nagedragen wordt.

 

Mate van onredelijkheid

En dan opeens is die fase voorbij en begint de puberteit. Ik zit er nog niet in maar ik weet van collega-ouders dat de mate van onredelijkheid dan pas echt toeneemt. Als een moeder ’s ochtends bijvoorbeeld op zachte toon vraagt wat een tienerpopje wenst te ontbijten en het wicht woest roept: “Waarom schreeuw jij altijd tegen mij?!” Ook geinig: een kind dat met een hoofdwond thuiskomt na een hockeywedstrijd en bokt: “Ja. Van jou moest ik op sport.” En de eeuwige heerlijke puber uitroep die op allerlei FOF’s van toepassing is: “Ik heb er niet om gevraagd geboren te worden!” En dat is natuurlijk zo. Daar hebben wij om gevraagd. Dus slikken we, glimlachen we en laten we ze eindeloos in de stromende regen op knopjes drukken. Want we doen het de hele tijd verkeerd, maar het feit dat ze er zijn, dat is nou net geen FOF. 

 

Roos Schlikker (42) is journalist, schrijver, columnist en theatermaker, zowel letterlijk als figuurlijk. Samen  met haar man heeft ze twee zonen: Miró (7) en Róman (5). Mail Roos op roos@kekmama.nl

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >