Eigen beeld
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (11), Emeline (8), Vieve (7) en Lilou (4). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Er zijn niet heel veel momenten waarop ik denk: “Wow, wat ben ik toch een fantastische moeder.” Sterker nog, ik heb dikwijls medelijden met mijn kinderen, omdat ik het moederschap regelmatig verpruts. Ik vergat bijvoorbeeld altijd extra kleertjes mee te nemen in mijn luiertas of die extra kleertjes waren drie maten te klein. Als ze dan weer eens waren doorgelekt, moest ik hen inwikkelen in een hydrofiele luier, tenminste als ik die met een beetje geluk wel in mijn luiertas had gedaan. Ook kan ik niet koken, dus van mij hebben ze nog nooit een gezonde en voedzame maaltijd gekregen. Ik heb onze jongste dochter zelfs de hele zomervakantie met ijsjes laten ontbijten (overigens zal mijn jongste dochter mij daardoor wel een fantastische moeder vinden, maar goed… we weten allemaal hoe mensen boven de vier jaar hierover zullen oordelen). Ondanks al die mom fails, is er één ding wat ik wel goed doe en waarop ik best een beetje trots ben.
Ik heb namelijk altijd pleisters in mijn tas zitten en nee, niet zomaar pleisters. Het zijn altijd de meest geweldige pleisters met glitters, eenhoorns, Hello Kitty, My Melody of Cinnamoroll erop. Hiermee heb ik mij al regelmatig mateloos populair gemaakt op het schoolplein. Mijn dochters en hun vriendinnetjes zijn daarom dol op mij. Het is zo simpel en zoiets kleins, maar met zo’n pleister weet ik altijd direct de tranen van hun gezicht te toveren. Het heeft bijna iets magisch. Ze hebben pijn, omdat ze zijn gevallen of zich hebben geschaafd, maar zodra ik hen een pleister geef, zijn ze blij. Zo is pijn toch nog een beetje fijn.
Ook bij vreemden werp ik mij regelmatig op als een Florence Nightingale. Zodra ik zie dat een kindje is gevallen, vraag ik meteen of ze misschien een pleister nodig hebben. Ik voel me dan ook een soort beschermheilige van de geschaafde knieën. Op zo’n moment lijk ik ook een hele goede moeder, die op alle situaties is voorbereid. Ik krijg dan ook regelmatig een compliment dat het zo goed is dat ik pleisters bij me heb. Ik vertel dan maar niet erbij dat er verder in mijn tas vooral lipgloss, handcrème en deodorant zitten. Andere nuttige dingen zoals zakdoekjes, Betadine of kinderparacetamol ontbreken dan weer.
Ik moet wel zeggen dat mijn assortiment vooral gericht is op meisjes, maar toch worden jongens ook nog geregeld blij van mijn pleisters. Eigenlijk is alles beter dan zo’n saaie bruine pleister. Wat wel een beetje gênant is, is dat ik zelf ook nog met enige regelmaat een pleister nodig heb. Ik heb namelijk de slechte gewoonte om op velletjes bij mijn vingers te bijten. Dan loop ik dus ook rond met een roze Hello Kitty pleister, waarbij ik heb gemerkt dat dat op de werkvloer niet als heel professioneel wordt ervaren.
Ik vind het moederschap nogal uitdagend, waarbij ik het gevoel heb regelmatig steken te laten vallen. Ik geniet dus van die kleine momentjes waarop ik het wel goed doe, hoe onbenullig die momentjes ook zijn. En als iemand daar kritiek op heeft, dan plak ik gewoon een pleister over diegene zijn mond… een saaie bruine pleister, welteverstaan.
Meer columns van Anouk lees je hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Het mooiste nieuws, met een randje. Barbara Sloesen is moeder geworden.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]