Beeld: Kek Mama
Op school op het matje geroepen worden is voor niemand een pretje. Het is Bente weleens eerder overkomen, voor haar zoon. Maar dit keer was het de juf van haar dochter die haar aansprak.
Bente, samen met Jorn, moeder van Boaz (6) en Vivé (4): “Het begon onschuldig. De juf sprak me na school even aan. Zo’n vriendelijk “mag ik je wat vragen?” waar je direct al weet: dit wordt gênant. Ze glimlachte breed (te breed) en ik volgde haar schoorvoetend naar het lokaal, mijn dochter er vrolijk achteraan.
Daar zei ze: ‘Ik wilde het even hebben over Vivé. Ze heeft vandaag een héél… bijzonder liedje gezongen tijdens muziekles.’ Nou, daar ga je al. Geen enkel kind zingt een liedje “héél bijzonder”, tenzij er iets volledig mis is gegaan in de opvoeding. Ik voelde mijn maag verkrampen. Waar ging dit heen? Naast me stond Vivé trots te knikken.
‘Ze had zelf een liedje verzonnen, wat ze keurig op de maat van de muziek begon te zingen. Alleen… ze gebruikte woorden die we echt niet mogen zeggen in de klas.’ Oh nee, hè. Had mijn dochter nou alles bij elkaar staan vloeken, middenin de klas? Ik zal direct toegeven dat mij weleens een vloek ontglipt, maar zo vaak was dat toch niet? Dat kon ze toch niet zó makkelijk overnemen?
Nou, wel dus. Mijn dochter nam het voortouw en begon haar zelfbedachte lied te zingen, vol overgave, compleet met dramatische uithalen en handgebaren. Ik ga het hier niet herhalen, maar het zat vol met scheldwoorden en gevloek. Nu wist ik ook meteen waar ze het vandaan had. Want ik vloek en scheld inderdaad niet vaak, maar in de auto wel. Het was duidelijk dat ze mijn vocabulaire van tijdens het autorijden als inspiratiebron voor dit nummer had gebruikt.
Ik keek beschaamd naar de juf en zag dat zij uit alle macht haar lachen probeerde in te houden. ‘Bedankt, Vivé. Maar deze woorden gebruiken we dus níét in de klas, weet je nog?’ Vivé knikte. ‘Mama mag het ook niet zeggen, toch?’ Ik stemde meteen in, mama mocht het ook niet meer zeggen. Op de terugweg naar huis besloot ik: ik ga nooit meer schelden in de auto. Maar goed, laten we eerlijk zijn… ik ga waarschijnlijk morgen alweer schelden in de auto. Alleen niet meer als mijn kind ook in de auto zit.”
Inge’s dochter kan er ook wat van. Haar dochter Merel begon in de supermarkt op standje megafoon over twee “Minions” die daar liepen… Je leest het verhaal hier.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Grenzen stellen aan je kind is niet altijd gezellig. Zeker niet als je na een lange dag geen zin hebt in een discussie over nóg een filmpje, een snoepje voor het eten of die kamer die echt opgeruimd moet worden. Toch kan consequent zijn belangrijker zijn dan je denkt.
