Beeld: Canva
Huisdieren, ze zijn onderdeel van je gezin. Vaak zelfs eerder deel van jullie gezin dan je kinderen. Je houdt zielsveel van ze, maar soms drijven ze je zo tot waanzin dat je ze eigenlijk gewoon per direct bij het asiel wilt afzetten. Deze week de dochter van Suze en haar hamster.
Suze, getrouwd, moeder van Noor (4) en Liv (2): “Het begon als een doodnormale dinsdag. Zo’n dag waarop je je broodtrommel-game op orde hebt, je eyeliner bijna gelijk is aan beide kanten en je denkt: ja, vandaag lukt het me allemaal wél. Nou. Dat was vóór ik werd gebeld door de juf.
Ik zat net aan mijn koffie toen mijn telefoon ging. De juf van Noor. Oh jee. Als de juf belt, is het nooit goed nieuws. Een juf die belt midden op de dag betekent óf koorts, óf kots, óf een aanzienlijke hoeveelheid bloed, óf gebroken ledematen, óf chaos. Het bleek chaos.
‘Hi Suze, ehm… ben je in de gelegenheid naar school te komen? Op korte termijn? Noor heeft haar hamster meegenomen de klas in en nu is ze hem kwijt.” De hamster?! Ik was nog in shock om het nieuws dat mijn dochter blijkbaar stiekem haar hamster heeft meegesmokkeld, dat het nieuws dat ze hem nu dus kwijt was, pas wat later indaalde. Een hamster kwijt in de klas.
Gelukkig was ik thuis, dus ik ging meteen op pad, met een pak hamstersnoepjes onder de arm. Toen ik de klas binnen stormde, zag ik Noor zitten, huilend. Hoewel ik net eigenlijk nog kwaad was – hoe haalt ze het in haar hoofd om haar hamster mee naar schóól te nemen?! – vind ik haar nu toch ook wel weer een beetje zielig. Als je vier bent kun je misschien deze gevolgen nog niet heel goed overzien.
Ik keek naar de juf. De juf keek naar mij. Hamster Speedy keek vermoedelijk ergens vanuit een hoekje doodsbang naar een eventuele nooduitgang van deze rumoerige klas. ‘Noor, dit mag je echt nóóit meer doen. Als Speedy buiten was ontsnapt, hadden we hem nooit meer kunnen vinden.’ Niet dat ik zeker wist of we hem nu nog wel zouden vinden.
‘Maar hij is altijd zo verdrietig als ik naar school ga. Dan mist hij mij. Hij wilde met me mee, dat zei hij tegen mij!’ brulde Noor. Juist. De hamster praatte tegen mijn dochter. Alsof deze situatie al niet bizar genoeg was. Ik heb in overleg met de juf de hamstersnoepjes in hoekjes in de klas gelegd. Geen resultaat. Later is er nog een diervriendelijke muizenval – waarin ze niet doodgeslagen worden, zeg maar – in de klas gezet, wederom met hamstersnoepjes en voer erin. Weer geen Speedy.
Na twee weken heb ik de hoop maar opgegeven. Ik zei tegen Noor dat Speedy het zo leuk vindt om bij haar op school te zijn, dat hij daar graag wil blijven. Sindsdien schreeuwt ze elke ochtend heel hard ‘Hoi Speedy, ik ben er weer!’ door de klas. Niet dat we die hamster ooit nog gezien hebben. Ze heeft moeten zweren dat ze het nooit meer zal doen. En nu heeft ze dus een hamster voor thuis en een hamster op school. Ik ben er ook niet trots op.”
Kat Pluis wist er ook een potje van te maken. De halve straat moest ontruimd worden door haar bijzondere keuze die dag. Baasje Janine vertelt het verhaal hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Wat als jouw zoontje nogal opkijkt naar zijn oudere buurjongen en daarbij behoorlijk beïnvloed wordt, op een manier waar jij als moeder he-le-maal niet blij mee bent? Het gebeurt bij Dilara.
Charlotte en haar vriend zijn dolblij met de naam van hun dochter Lune, maar haar moeder denkt daar duidelijk anders over. Oma weigert haar kleindochter zelfs Lune te noemen en gebruikt consequent haar tweede naam Rosalie.
Als Noa (14) uit school komt met een flinke rode plek op haar voorhoofd, schiet moeder Louise (42) direct in standje opsporing verzocht. Gevallen? Ruzie? Een uit de hand gelopen gymles? Noa houdt het bij: ‘Er is niks.’
