Beeld: Shutterstock
Soms kom je er niet uit in je eentje en kun je wel wat advies gebruiken. Elke dinsdag vertelt een lezeres daarom over haar dilemma.
Romy (28) woont samen met Charles (40). Ze zijn in verwachting van hun eerste kind.
“Dat Charles en ik samen kinderen wilden, wisten we vanaf het moment dat we elkaar ontmoetten, twee jaar geleden. Maar dat het zo snel zou gaan, hadden we niet voorzien.
“Ruimte voor een babykamer hebben we niet”
Het plan was eerst een huis te kopen, ten minste één vaste baan te regelen en een grotemensenleven te leiden. In de praktijk wonen we in een tweekamerappartement zonder uitzicht op een grotere woning, en zowel Charles en ik werken nog altijd als zzp’ers aan de piepkleine eettafel in onze woonkamer. Ruimte voor een babykamer hebben we niet, het meest volwassene dat we hebben geregeld, zijn twee overlijdensrisicoverzekeringen, sinds we weten dat ik zwanger ben.
Lees ook – Dít is de beste temperatuur voor in een babykamer >
Mijn moeder lacht me vertederd toe, als ik weer eens paniekerig roep dat we helemaal geen plek hebben voor een kind. ‘Alsof dat doorheeft dat-ie geen eigen paleis in oerwoudthema heeft”, giert ze het dan uit, “dat doen ouders echt alleen voor zichzelf, schat.” En ze heeft natuurlijk gelijk. Op een vrij geruimde plank in onze kledingkast verzamelen we nu babykleren en verzorgingsspullen, een cosleeper aan mijn kant van het bed past net, en op het dressoir waarin we ons ondergoed opbergen, past precies een verschoningskussen. Meer hebben we de eerste maanden niet nodig.
Toch kijk ik met angst en beven naar de toekomst, want wat als we binnen twee jaar geen nieuwe woning vinden, in de huidige markt? En hoe moet het met ons seksleven, met een kind dat altijd bij ons op de kamer slaapt? Kan ik niet beter een slaapbank kopen en onze kamer opofferen voor de baby?
“Hoe moet het met ons seksleven, met een kind dat altijd bij ons op de kamer slaapt?”
Ik voel me een ontaarde moeder, als ik bedenk dat ik ons kind later zijn babyfoto’s toon, waarop hij niet eens een eigen kamertje had. Of stel ik me schromelijk aan?” Wil je nog meer mooie en herkenbare verhalen van mede-mama’s lezen? Neem nu een abonnement en ontvang Kek Mama elke maand als eerst op jouw deurmat.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Sommige gezinnen passen niet in een standaardplaatje en dat hoeft ook niet. De familie Blom is daar een goed voorbeeld van: met acht kinderen is het huis zelden stil, maar wel altijd vol leven.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
