Beeld: Kek Mama
Andrea’s dochter lag nooit zo heel lekker in de groep, maar in de brugklas ging het echt mis. Ze werd vreselijk gepest, maar toen ze een niveau lager ging doen, vonden Andrea’s schoonouders dat een schande.
Andrea*, getrouwd, moeder van een dochter (12): “Onze dochter heeft nooit heel lekker in de groep gelegen. Op de basisschool had ze een enkel vriendinnetje waarmee ze overweg kon. Niet dat ze echt gepest werd, dat niet. Denk ik. Ze is nogal een binnenvetter, dus echt zeker weten doe ik het niet. De juf dacht in ieder geval ook van niet, zij had nooit iets gemerkt.
Toen ze naar de middelbare school ging, veranderde dat. Haar vriendinnetje ging naar de mavo, onze dochter naar tweetalig VWO. Het liefst was ze gewoon bij haar vriendin in de klas gegaan, maar dat vond ik toch zonde. Ze heeft zo veel in haar mars. Ik zal meteen toegeven dat ik hierin ook ben beïnvloed door mijn schoonouders.
Allebei hoogopgeleid, hun twee zoons, waaronder dus mijn man, net zo. Ze vinden status en opleidingsniveau ontzettend belangrijk. Mijn schoonzus is al net zo. Toen haar oudste naar de havo dreigde te gaan, stond ze nog net niet met een hooivork bij het schoolhek, met haar ouders erachter met fakkels. Dus hij begon op het VWO. Dat ging natuurlijk niet goed, hij heeft nu voor praktisch alle vakken bijles. Arm kind.
Tweetalig VWO, dus. Nou, daar ben ik snel van teruggekomen. Het pesten begon al in de eerste week en na een maand was ze het pispaaltje van de klas. Ze werd gekleineerd, uitgelachen en op het laatst zelfs mishandeld. Toen ze op een dag thuis kwam met een bloedneus, haar fiets aan de hand, omdat die helemaal kapot was getrapt, was de maat vol. Dit gingen we geen dag langer doen.
Ze is thuisgebleven tot we met school een oplossing hadden gevonden. De VWO klassen hadden deels overlappende vakken met de Tweetalig VWO’ers, dus dat schoot weinig op. Uiteindelijk is ze naar de havo gegaan. Natuurlijk werden mijn schoonouders gek toen ze dit hoorden. Wat zonde, vonden ze. Een schande. We vergooiden haar toekomst. Ik heb er enorm om gehuild. Wat een onbegrip.
Na de eerste week op de havo kwam ze vrolijk thuis uit school. ‘Mam, hier willen ze tenminste wel naast me zitten’, zei ze opgelucht. Ik heb tranen met tuiten gehuild van opluchting. Mijn schoonouders kunnen er lekker in zakken. Ik heb geen enkele twijfel dat dit de juiste keuze was. Je hebt niks aan een “hoog” diploma als je een rottijd op school hebt.”
Jennifer denkt zeker te weten dat haar zoon (10) wordt gepest, maar haar kind wil er niet over praten. Hoe lost ze dat op? Je leest haar verhaal hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
