Beeld: Canva
Je mag dan wel moeder zijn, je kunt best af en toe eens testen of je nog goed in de markt ligt. Toch jammer als zo’n flirt ervoor zorgt dat je het liefst in een diepe kuil verdwijnt. Omdat tampons roet in het eten gooien.
Nancy (32) woont samen en is moeder van zoon Sam (3).
“Ik vond het wel wat, mijn royale cup in de borstvoedingsperiode. Ook mijn vriend genoot er zichtbaar van. ‘Wat zie je er goddelijk uit’, sprak hij verlekkerd tijdens een van onze eerste terrasbezoeken met onze kersverse baby. De zon scheen, het hemdje dat ik droeg was praktisch voor het voeden, maar verhulde weinig. Grinnikend wuifde ik zijn hormonale lentekriebels weg en stond op om naar het toilet te gaan.
Op weg naar binnen floot een groep twintigers me uitdagend na. ‘Zo zo, juicy!’ riepen ze. Ergens voelde ik me gevleid dat ik ondanks mijn prille moederschap en ontzwangerende lijf blijkbaar nog steeds goed in de markt lag. Toen ik in de toiletspiegel keek, begreep ik pas wat ze écht bedoelden met ‘juicy’. Op mijn rechterborst prijkte een grote doorlekvlek, met geen mogelijkheid te verhullen. Er zat maar één ding op: de boel ownen. Met opgeheven hoofd stapte ik langs de jongens terug naar ons tafeltje. En siste ze nog even zachtjes toe: ‘Ja hè, vindt mijn zoon ook.’”
Adhira (33) is getrouwd en moeder van Kish (6) en Nayla (2).
“Ik wilde leuk doen, met twee vriendinnen kinderloos op weg naar een etentje, op naaldhakken over kinderkopjes. Meters van tevoren hadden we ze al gespot, de wegwerkers in oranje hesjes. ‘Oversteken?’ opperde vriendin één, zeker wetend dat dit op z’n minst een seksistische opmerking zou opleveren. ‘Welnee’, zei ik, ‘de kunst is gewoon een beetje mee te bewegen, dan zijn ze vanzelf weer stil.’
‘Lekker aan de tippel?’ incasseerden we de eerste opmerking. Terwijl ik een hap lucht nam om hem flirtend lik op stuk te geven, trok mijn vriendin me aan mijn jasje, verloor ik mijn evenwicht en belandden mijn tas én ik languit op straat – terwijl de tampons uit die tas richting de wegwerkers rolden. ‘Je kunt in elk geval mikken, mop!’ gierden die het uit. Waarop ik de boel probeerde te redden met: ‘Je moet me eens zien met een dartpijl’ – en met een gat in mijn panty doorliep.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
