Hoe krijgen die kleine mormels dat toch voor elkaar, dat ze maximaal effect weten te sorteren wanneer hun moeder drie seconden de kamer uit is. Bianca weet er het fijne van.
Lees verder onder de advertentie
Bianca (33), moeder van Timo (2):
“Vanuit de keuken zag ik mijn zoontje met zijn vinger op het tv-scherm rondjes draaien. Ik riep bestraffend dat hij zijn handjes eraf moest halen. Timo deed dat, maar het leek of hij iets in z’n hand had.
En toen zag ik de tv. Hij had een minuscuul stukje schelp gevonden in de plant in de vensterbank en daarmee ‘getekend’ op de televisie. Ik hoopte nog dat de krastekening met een doekje eraf ging, maar helaas. Een duur geintje.
Van de verzekering kregen we niks terug, want de tv was al wat ouder, ook al mankeerde er niets aan. Er zat niets anders op dan een nieuwe te kopen. Die hangt tegenwoordig aan de muur. Iets met een ezel en een steen.”
Dit artikel staat in Kek Mama 04-2022.Meer Kek Mama? Neem nu een abonnement en profiteer van leuke aanbiedingen!
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]