Beeld: Pexels
Of je kind nu een echte fijnproever of een kieskeurige eter is, het menu van je kleintje kan een enorme zoektocht zijn. Wat eet een dreumes op een dag? En hoeveel eet een peuter nou écht? Wij geven je een realistisch kijkje in de keuken van andere ouders. Deze week het menu van Mees.
Josien is moeder van Mees (1,5) en deelt met ons het dagmenu van haar dreumes.
“De dag begint redelijk goed. Ik besluit om wat havermout met banaan te maken als ontbijt, iets wat meestal in de smaak valt. Maar Mees ziet de lepel aankomen en draait meteen z’n hoofd weg alsof ik hem een citroen aanbied. Na wat ‘mmm’s’ en ‘kijk eens hoe lekker, mama eet het ook’-toneelstukjes krijgt hij een paar kleine hapjes binnen. Maar nee hoor, meneer blijft zijn hoofd schudden. De havermout zit overal: in zijn haren, oren en in zijn slabbetje, behalve in zijn buik.
Poging twee, want we blijven positief: ik probeer het met een mandarijntje. Ik pel het sappige fruit en zet de partjes voor zijn neus. Mees kijkt me aan alsof ik hem een stapel huiswerk heb gegeven. Hij prikt erin, knijpt het sap eruit en laat vervolgens de plakjes één voor één op de grond vallen. Vooruit, dan maar een rijstwafel. En jawel, de rijstwafel wordt enthousiast aangepakt… om vervolgens door de kamer te werpen. Ik kijk naar de kruimels en probeer niet te zuchten. Oké, op naar poging drie!
Lunchtijd! Brood met smeerkaas is eigenlijk altijd een hit bij Mees. Het is makkelijk, snel en normaal gesproken eet hij het op alsof hij wekenlang niks gegeten heeft. Ik smeer het broodje en zet het voor hem neer. Mijn dreumes kijkt naar zijn boterham, neemt een minihap en laat het vervolgens op de grond vallen. Ik bied het opnieuw aan, maar hij draait zijn hoofd weg alsof hij z’n zin al heeft gemaakt. Een half uur later zit er meer smeerkaas op de tafel dan in Mees. Op dat moment is echt al mijn overtuigingskracht spoorloos verdwenen.
Tijd voor een snack. Een paar appelpartjes, daar wordt hij altijd blij van, dus vol goede moed geef ik hem een bakje. Hij pakt een partje, brengt het naar zijn mond en stopt. Nee, niet vandaag. Hij laat het rustig terugvallen in het bakje en kijkt me aan alsof ik maar iets anders moet verzinnen. Dan maar een stukje kaas. Ik hou het voor z’n neus, maar hij pakt het niet eens aan. Mees is overduidelijk niet van plan om vandaag ook maar iets van voedingsstoffen binnen te krijgen.
De hele dag wacht ik op het diner, want pasta is áltijd een succesnummer bij Mees. Ik ben zelfs extra creatief geweest en heb mini-gehaktballetjes gemaakt, in de hoop dat hij iets binnenkrijgt wat lijkt op een maaltijd. Maar zodra ik het bordje neerzet, trekt hij een gezicht alsof ik een bord spruitjes in azijn heb geserveerd. Hij wijst naar de gehaktbal, neemt één piepklein hapje en schuift het bord van zich af. De courgette? Die is blijkbaar nog minder welkom, want dat blokje vliegt direct door de kamer.
Mijn dreumes kijkt me aan, ik kijk hem aan. Hij giechelt. Ik zucht.
Als ik hem in z’n pyjama hijs, probeer ik nog een laatste poging: yoghurt. Hij neemt voorzichtig een hapje, knikt heel even en likt zijn lippen af. Voorzichtig ga ik door en weet hem drie kleine hapjes yoghurt te laten eten. Net als ik denk dat hij misschien toch nog een beetje honger had, draait hij zich om en begint met zijn handen in zijn haren te wrijven. Tja, geen maaltijd van formaat, maar beter dan niets. Ik breng hem naar bed en die warme fles melk? Die gaat er natuurlijk wél in als pap!
Conclusie van vandaag: Mees had een eigenwijs ‘ik-heb-er-gewoon-geen-zin-in’-dagje. En ik kijk weer uit naar morgen.
Een nieuwe schooldag betekent meestal rennende kinderen, geroep op de gang en hier en daar een rugzak die net iets te enthousiast tegen een muur knalt. Maar niet bij basisschool De Oversteek in Nijmegen-Noord.
Wietze de Jager sprak in KINDEREN!!!! de podcast met Frank van der Lende en Leonie ter Veld over zijn kinderen, zijn leven op Bonaire en zijn grootste angst in het ouderschap.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Bo (31), die na een spontaan speeltuinbezoekje een opmerkelijk betaalverzoek kreeg.
Aan de buitenkant kan alles er prima uitzien, terwijl het vanbinnen compleet anders voelt. Miljuschka Witzenhausen vertelt in een gesprek in GRAPES Podcast hoe zwaar ze het tijdens een moeilijke periode had.
Voor Freek Rikkerink (33) is het leven sinds zijn diagnose ingrijpend veranderd, maar hij weigert zich volledig door zijn ziekte te laten bepalen.
Een naam bedenken voor je kind is nog best een klus. Kies je iets klassieks, iets unieks of ga je voor een naam die niemand snel vergeet? Destiny kreeg zo’n naam. Vooral haar tweede naam zorgt regelmatig voor opmerkingen.
